Yokluğuna ağladığınız biri oldu mu?

Benim de oldu.. Hani ayaklarinin dahi seni tasiyamadigi, ne yapsam nereye gitsem, kime anlatsam, kime versem bu derdi dedigin, gunesin bir daha dogmayacagini, sabahin olmayacagini, bir daha gulmeyecegine, bir daha acikmayacagina, bir daha hic onun kadar sevilmeyecegine inandigi bir an.. Yasanmislar, yasanamamislar, pismanliklar, olmayislar, olduramayislar.. Gerceklerle yuzlesmekten korkmalar, titreyisler, uyuyamama, uyudugunda sicrayislar, irkilmeler, nedensiz aglamalar, bir sarkida onu aramalar, aynaya baktiginda onunla yuzlesmekten korma, kabullenemisler, gitmek istemeyisler... hepsi ustune gelir.. bir cikis arar, arar, arar da durursun..

Sonra yuzlesmekten korktugun o seyle yuzlesirsin ve kabullenirsin.. sonra ona gidersin.. yagmur eslik eder belki sana.. en guzel hediyeyi verirsin.. hasret giderirsin.. ozur dilersin.. soz verirsin.. hasret giderirsin.. sonra birkac uzaga dalis, biraz gozyasi.. ve ayaga kalkarsin..

Zamanla goreceksin tekrar gunes dogacak, sabah olacak, tekrar icten acikip yemek yiyeceksin, tekrar icten gulecek ve bunun icin suclu hissetmeyeceksin.. tekrar en azindan onun kadar sevileceksin, deger goreceksin.. bu zamana kadar eksik olan ne varsa birisi cikacak ve onu tamamlayacak.. ve verdigin sozu tutacaksin.. tum kalbimle inaniyorum.

Allah kalbinize ferahlik versin burada yasamadiginiz ne kadar guzellik varsa orada yasatsin, burada ona yapmak istediginiz ama yapamadiginiz, icinizde ukte kalan ne varsa onun adina baska bir insana yapmaniz ve onu haberdar etmenizi, ona layik bir evlat olmayi, olabilmeyi rabbim nasip etsin.

Rabbim verilen sinavda ki guzellikleri gormeyi nasip etsin.

Hayır daha yaşamadım o acıyı. Sevdiğim kaybettiğim insanlar oldu ama hiçbiri bu denli işlemedi kalbime. Bazen düşünüyorum zaman çarkı nasıl dönse daha az acır insanın kalbi diye. Önce biz vefat etsek onlar sağ kalsa kime saplanır acı okları? Ya da tam tersi..

Her türlü bencillik oluyor sanki, hayırlısı. Allah rahmet eylesin, mekanı cennet olsun. Her ânın kıymetini bilmek gerek. Hep gördüğümüz insanların bile yarını meçhul. Neyse ki her duada, her karanlıkta ve mutlulukta buluşuyoruz sevdiklerimizle. Ahirete göçmüş de olsalar bir dua uzağımızdalar çünkü. Hem ölüm, bir son değil başlangıç bizim için. Asıl yurdumuz orası, biz sadece bize biçilmiş rolü, irademizle şekillendirir yaşıyoruz.