Sosyal kaygı bozukluğu yaşayan var mı?

Aslında yaşasak bile birçok kişi belli etmiyor. Yani ben öyle düşünüyorum. Kendime baktığımda o kadar çok belirti gösteriyorum ki. Bazen kendimden utanıyorum

Sanırım hafiften depresyon yaşıyorum. Kendi adıma pozitif düşünememeye başladım. Kendimin hep eksilerine bakıyorum. 😕

Nasıl aştınız mesela

Bence bu durumun bir cinsiyeti yok. Bir bireysen ve topluma karışmak zorunda isen herkesin başarması gerektiği bir sorun. Umarım atlatırız.. Ben de hala çözebilmiş değilim.

Başınız sağ olsun. 🙏🏻 Özgüveninizin, neşenizin artmasını, çoğalmasını dilerim. İmkanınız var ise bilişsel terapi desteği alın. Bir de emdr terapisi varmış, hipnoz tedavisi gibi bir şey sanırım. Ben araştırmayı düşünüyorum. Size de tavsiye ederim.

Açıkçası ben de gözlerim sulana sulana dola dola konuşuyorum insanlarla ama çok kötü bir his daha fazla yaşamak istemiyorum bu durumu :( ne yapsam bilemedim

Aslında bu dediklerinizin hiçbirisini yaşamıyorsunuz biliyorsunuz değil mi? Kimse sizin hakkınızda konuşmuyor keza konuşsa bile ne olabilir ki? Kendi kendine fikir beyan etmiş olur. Bu kimseyi etkilemez. Boş boş konuşmasıyla kalır. Dışlanma konusuna gelecek olursak aslında biz kendimizi onlardan dışta tutuyoruz, bağımsız davranıyoruz. Kendimizi rahatlatıp dahil etmeye çalışsak bu kafamızda oturttuğumuz dışlanma durumundan sıyrılmış olacağız.

Soyutlamanın sebebi bana göre kafa dengi insanların olmaması. Ben de üniversitede öyleydim. Çok çocuksu geliyorlardı anlaşmak, konuşmak istemiyordum. Bu tamamen tercih meselesi. O yüzden bu konuda kendini suçlama. Demek ki her insanı kendimizle muhatap etmek istemiyoruz. Kriterlerimiz var seçiyoruz. Bu senin kişisel tercihin.

Anladım, bu duruma verebilecek bir cevabım yok maalesef. Sanırım kasmamamız gerekiyor.