Görünmez olsanız ahlaki kurallara uyar mısınız?

Ahlaki boyutlar tek bir olgudan oluşmuyor diye düşünüyorum. Elbette ki hırsızlık yapmam, genel anlamda ahlaki kurallara uyarım diye düşünüyorum, milletin sırlarını öğrenmem, bu da bir ahlaksızlık, ayıp lakin hoşlandığım bir adam varsa işin ucunda ne kadar ahlaklı olurum o kısım şaibeli işte, kendi içimde bir ahlak anlayışım var, yine sınırları çok zorlamam ya, düşünüyorum da acayip çok hoşlandığım bir adam var, ah adam evli ya da sevgilisi olmayan adamsa tabii ki onun haberi olmadan onunla yaşardım, onun her halini görürdüm, nasılsa görünmezim😅 Her halini derken elbette ki özeline saygı duyarım, o kadar uçmam ya, her halini derken pijamalı halini, ev halini görürdüm, en çok hangi kelimeleri kullanıyor, en sevdiği yemekler hangileri, evinde nasıl yemek yiyor, ah doya doya izlerdim onu, kendisinin haberi olmadan kendisiyle yaşardım lakin giyinirken, duş alırken izlemezdim onu, yok o kadar ileri gitmem, bu taciz olur, ben çok masumane seviyorum ya, onunla uyanırdım, ben sevdiğim adamı izlemeyi severim, traş olurken ki halini, anasıyla konuşusunu, yemek yiyişini, mimiklerini. İzlerdim onu hazır görünmezken, doya doya, mutlulukla, hazır görünmüyorken öper miydim acaba onu, nasılsa görmüyor beni, nasılsa görünmezim diye :D Benim öpücüğüm de masumane olurdu tıpkı duygularım gibi, o hususta da ileri gitmezdim lakin hayatında birisi varsa ona bakmayı dahi haram kılardım kendime.. Ah sanırsam ben en çok sevme duygusunu seviyorum, o duyguyu yaşamayı, o duygunun bana kattığı safveti.