Psikolojim çok bozuk tükendim kendimi muhabbet kusun kafesinde hissediyorum sesler susmuyor yaşama isteğim kalmadı ben napıcam?

Evet. Çoğunda sebep insan. Ama sevinçlerimizde de insan var. Mutluluklatımızda da. Ama her mutsuzluk, hastalık yaşadığımızda hayata mı küselim? Her insan sıkıntı yaşar. Mesela ben çok mu mutluyum? Hiç problemim yok mu? İnan yaşadığım insan kaynaklı sıkıntılardan uyuyamadığım çok geceler oldu. Hala da bir sıkıntım var ve bu beni çok olumsuz etkiliyor. Ama kafama taktığım zamanlar oturup düşündüm. Elime ne geçti? Hiç. Sonra düşündüm. Ya bana bir şey olursa. Sonra takmamaya başladım. Bütün tecrübelerden çıkardığım sonuç: Hayat her sıkıntıya rağmen yaşamaya değer. Sonra bir felsefe ürettim: Dünya seviim, g. tüme minare. Git. At kendini dışarı. Eğlen biraz.