Yeniden başlamaya inanır mısın?

Çünkü benim hikayem iyi bir sonu hâkediyor. İyi bir son olmasa bile yaşanmışlıklarla dolmayı hâkediyor. Çünkü o bana bahşedildi. Kimse bana sürecin her zaman kolay işleyeceğinin ve sadece güzelliklerle karşılaşacağımın garantisini vermedi, hoş bende bunun beklentisinde değilim. Defalarca kez düştüm en dibi gördüğüm çok an oldu ama en başta dediğim givi dibe düşmek olasılık, dipte kalmaya devam etmek seçimdir. ☺️
Velhasıl biz hep düşer kalkarız Bi silkelenip yürürüz 🙃

Popüler kültür, medya küreselleşen toplumlarları doğurdu. Tek tipleşen insanların amaçsızlıkları ve tek tipleşen ihtiyaçları istekleri.. Dolaylı olarak mutsuz insanlar ve tonlarca mutluluk maskesi.
Düşününce çok acınası, İnsan gibi harika bir varlık (yaratılış yönüyle söylüyorum) nasıl bu kadar basit yaşayabilir ya da daha doğru bir ifade ile nasıl hayatını başkalarının takdiri beğenisi çerçevesinde sınırlayabilir?
Bir insanın derdi olmalı, davası olmalı, daha kaydadeğer uğraşları olmalı. Bir insanın kafası meşgul olmalı ya..
Çevrede dikkat ederseniz sürekli düşünen farkındalığı yüksek bireyler içten içe hep huzursuzdur, düşünürler çünkü. Büyük çoğunluğun böyle bir derdi yok. Biz tam olarak bu dönemin içindeyiz, bu dönemin insanlarıyız. Sadece bir kısmı fazla sığ...

Derdim sayısız..
En basitinden bugun savaşın o bölgedeki çocuklardan çaldığı bir çocukluk var, hayaller var. Gözlerindeki safi saflığın yerini korku ve endişe almış. Hergün daha içler acısı bir manzara çıkıyor karşıma. Elimden hiçbişey gelmeyişini dert ediyorum.
Sonra bu kadar doyumsuz bir çağda, insanların güce, gösterişe vb. Taptığı bir çağda mütevazı bir hayat yaşamaya çalışıyorum. Kendim olarak kalabilmeye çalışıyorum iyi kötü kendimi var etme çabasındayım daha net bir ifade ile ideal insan nasıl olmalı sorusuna yanıt teşkil edecek şekilde yaşamak derdindeyim.
İmtihanlar dünyasında eşitlik, adalet gibi kavramların tam anlamı ile uygulanması ne kadar ütopik kalsa da (bunun ne kadar bilincinde olsam da) birilerine altın tepsilerde sunulanların birilerinin kesiminde çok şey feda etseler de ulaşamamalarını dert ediyorum.
İşin derinine inersek tonlarca şey sıralayabilirim buraya. Kafamın içinde dönüp duruyorlar hep soruyorum ama cevaplar beni tatmin etmiyor.
Davama gelince o biraz özel 😊

Sizin davamız derdiniz nedir?

Toplum avcısı 🤔(neden bu)
Benim benimsediklerimden çok uzak değil benimsediğiniz değerler.
Benim davam en başta inancımla ilgili, sonra insanlığım. Muhakkak duymuşsunuzdur Rachel corrie'nin artık yaşam felsefelerimden biri haline getirdiğim o sözü " zulüm bizdense ben bizden değilim" bu bilinçle yaşamaya çalışıyorum. Şartlar ve kişiler farketmeksizin insan kalabilmek, iyi olabilmek.
Öyle ki _bir okul öncesi öğretmeni olacağım inşallah _ ilk kaygım o çocuklara da kendi evladıma da herşeyin ve herkesin karanlığa batıp kaybolduğu bu çağda iyi kalabilmeyi aşılamak. Yani en başarılı, en zangin vs olmak onlar inisiyatifinde ama vicdan kavramına çok kıymet veriyorum. Bu toplum en temelden düzelecek. "iyilik iyileştirir. 😊"
İnsanlara sadeliğin ve zarefetin güzelliğini farkettimeyi, nahifliğin pasiflik vs olmadığını idrak ettirmeyi istiyorum, çabalıyorum.
Bir de kendim için özel olarak ayırdığım bir kısım var işte 😊

Değişim en temelden başlamalı ama sistem ve eğitimcilerin büyük çoğunluğu, iki tarafta özveri göstermiyor haklısınız hatta atılan adımları değişiklikleri de hazmetmiyorlar. Durağanlık söz konusu keism için en kolayı sanrım değişime direniyorlar. Bir de tabi kendine Bir şey katma kaygısı yok.
Zenginlik başarı konusunda da size katılıyorum, olmalı ama bunu onların inisiyatifine indiriyorum herkes ne kadarını isterse o kadarını alır hesabı ama vicdanı merhameti vs zorunlu kılıyorum _biraz duygusal bakış açısına sahip olabilirim 😊_
Toplum ve Devlet bu iki kavramı çokça severim arkadaş ortamlarında açarım bu konuları ve benden bıkarlar bir süre sonra 😅haklılar sıkıyorum insanları..
Bu arada toplum avcısı dediğiniz zaman insanları izlemeyi ve kişilikleri keşfetmeyi sevdiğiniz için seçtiğiniz düşünmüştüm, farklı düşünmüşsünüz..