Hangisi daha kötü: Başarısız olmak mı yoksa hiç denememek mi?

Herman Hesse - Demian adlı kitabından bir alıntı paylaşayım o halde :D '' Örneğin kelebekler arasında dişilerin erkeklere göre çok daha az olduğu bazı gece güveleri vardır. Bu güveler tüm hayvanlarla aynı şekilde ürerler; erkek dişiyi döller ve dişi daha sonra yumurta bırakır. Eğer elinizde bu güvelerden bir dişi varsa - araştırmacılar bu deneyi sıklıkla yapmıştır - o zaman geceleri erkek güveler bu dişiye doğru ve birkaç saatlik uçuş mesafesinden uçacaktır. Birkaç saat içinde hayal edin! Kilometrelerce uzakta, tüm bu erkekler bu bölgedeki tek dişinin varlığını hissediyor! Bunu açıklamaya çalışıyorlar ama açıklamak çok zor. İyi bir av köpeğinin fark edilmeyen bir kokuyu bulup takip edebilmesi gibi bir tür koku alma duyusu veya buna benzer bir şey olmalıdır. Anlamak? Doğa böyle şeylerle doludur ve bunları kimse açıklayamaz. Ama şunu söyleyeyim: Eğer bu kelebeklerin erkekleri kadar dişileri de olsaydı, bu kadar hassas bir koku alma duyusuna sahip olmayacaklardı. Kendilerini bu şekilde eğittikleri için buna sahipler. Bir hayvan ya da insan, tüm dikkatini ve tüm iradesini belirli bir hedefe yönlendirirse, o zaman bunu başaracaktır... Ama her şey çok basit. Örneğin böyle bir güve, iradesini bir yıldıza veya başka bir yere yönlendirmek isteseydi hiçbir şey yolunda gitmezdi. Ancak bunu yapmaya çalışmıyor. Yalnızca kendisi için anlam ve değer taşıyan şeyleri, ihtiyaç duyduğu şeyleri, mutlaka ihtiyaç duyduğu şeyleri arar. İşte burada en inanılmaz şeyi başarıyor: Kendisinden başka hiçbir hayvanın sahip olmadığı büyülü bir altıncı hissi geliştiriyor! Elbette bir hayvana göre daha fazla alanımız ve daha fazla ilgi alanımız var.'' Kitabı tavsiye ederim güzel bir kitap :)

<3