Neden Hiç Bir Şeyden Hayalim , Beklentim Yok?

Anlamadığım için bıraktım 16 yaşındayken 2012 de sonra tamamen hayatta güçsüz olduğumu hiç bir şey bilmediğimi fark ettim hayatla ilgili hayatta beni yuttu artık her şey zor geldi , Nasıl başliyim asgari ücretli hiç çalışmamış 30 gün kendini yor 17 bin için kendimi de sevmiyorum ki hani

Sesimi tipimi boyumu gözümü kulağımı kişiliğimi , Ölsem sorumluluk alamıcak hissediyorum

Yok ki

Var abim 47 yaşında küsüm ama Anne 65 yaşında Anne olsa zaten sokaktayım ama düşünmemeye çalışıyorum ben yıllar önce liseyi bıraktım bilgisayar konfor bağımlısıyım 12 senedir dışarı çıkmadım gençlik sosyal hayat arkadaş sevgili hiç bir şey yaşamadım işim yok çalısam bile asgari ücreti küçümsücem kendimi küçümsücem kendimi beğenmiyorum tipimi sesimi sorumluluk alamıcam hiç bir hayalim yok ki olsa bu halde olmazdı

Çelişki yok kazandığım parayla da bir şey olunmaz zaten

1 Seans antipresan verip konuşmakdan başka ne oluyo

Ben kendimi birey hissetmiyorum kendi sorumluluğumu bile alamıcam kaldı ki sevgili eş arkadaş hayata istesemde karışamam araba satın alamam süremem yurt dışı göremem bu dünyada yemin ediyorum hiç bir beklentim isteğim hayalim yok öyle kaldım dünyada uçsuz bucaksız

Aynı yere geliyorum uzmana bile istek yok para yok

O Kadar uyuşum ki ona bile ayıracak vaktim yok benim antidepresan bile içmedim.. 4 abim var 4üylede küsüm ama herkesin hayatı kendine 2 yeğenim oldu kız görmedim bile uzak yaşıyoruz insan sevmiyorum ben

28 çok genç sayılmaz 16 yaşından beri böyleyim 12 sene geçti konfora hazıra alıştım şekerim var diyabetim var benden olacak diyorum asgari ücret hayatda bir isteğim yok

Bana göre her şey geç ama gençlik diye bir şey yok şimdi şu var konforda rahatım iyi

Düşünmemeye çalışıyorum ya konfor bitince anne ölünce o zaman çalış mecbur

Saçımı sevmiyorum tipimi sesimi gözümü kulağımı sevsem neyse sağ gözüm şaşı yüzde 20 görüyor sol kulağım işitme engelli 12 sene dişlerimi fırçalamadım dişlerim yok kola içiyorum her gün sesim çocuk gibi saçım iğrenç şekil almaz kiloluyum çok çabuk acıkıyorum zayıf değilim 95 kiloyum kendimi sevsem neyse sevmediğim için hiç bir şeyi önemi kalmıyor

Gözüm doğuştan şaşı her gün kola içiyorum sürekli susuyorum.. hepsi makul zaten bakarsan bağ olur bakmazsan dağ olur.. bakacak istek inanç yok hiç bir zaman olmadı

Benden ne olacak diyorum lise okul hayatı bitmiş asgari ücretli işe gir 30 gün kendini yor 17 bin için işi küçümserim parayı kendimi ne olacak derim arkadaşım sevgilim arabam mı olacak sanki hiç gözüm yok ki hayat telaşında

Valla bilmiyorum hayat beni yuttu 1 kere geliyorsun dünyaya onda da Esir hayat yaşıyorsun Yaşayan Ölü Olmak... Antalyadayım

Sadece markete bugün başka gidecek yerim yok parası olan hayatı güzel olan başdan uca gezer sevgilisiyle ben sadece izlerim

Biliyorum yalnız benim şu an tek barınabildiğim bu hayat diğeri korkutuyor yıllardır yürümüyorum doğru düzgün 2012 den beri bacaklarım varis kendimi zayıf olarak vücüdum rahat etmiş de göremedim yemiyor aç kalmaya zayıflamaya iş bulmaya kendine bakmaya sosyofobim var insan sevmiyorum hayatı da

Antidepresan verip salarlar kuzenim ile olan 50 farkı duysan çıldırırsın

Kendimi sevsem keşke

Anlamadım