Kafayı yemek üzereyim, Öneri bekliyorum?

Selam. Öncelikle üniversite 1. Sınıf öğrencisi asosyal bir kızım. Evet asosyalim hemde öyle böyle değil. Anksiyetem var. Bu sebeple arkadaşım pek yok. Sadece selam verdiğim öyle üstün körü konuştuğum (dersler hakkında falan, özel değil yani) bir iki arkadaşım var. Hiç yakın arkadaşım yok. Sevgilim falan da yok. Hiç de olmadı. Zaten erkeklerle değil arkadaş olmak konuşamıyorum bile. Ama isterdim. Neyse ailem de ilgisiz bir aile. Annem ve babamla asla konuşmayız, sohbet falan etmeyiz. Kardeşlerim de aynı. Ailede herkes kendi aleminde, bana dokunmayan yılan bin yaşasın düşüncesindeler. Hadi kalk şuraya gidelim gezelim falan desem gelmezler. Kısacası gün içinde konuştuğum tek şey iç sesim desem yalan olmaz. Yemin ediyorum bıktım artık kendi sesimden. Psikiyatrik ilaçlar kullanıyorum. Psikolojik yardım da alıyorum. Ama yine de fayda etmiyor. İlgiye sevgiye arkadaşa köpek gibi muhtacım. Biri olsun benimle sohbet etsin, vakit geçirsin. Yalnızlıktan bıktım. Gerçekten. Şöyle de bir olay var. Evet arkadaş edinmek istiyorum ama anksiyetem sebebiyle de insanlarla konuşamıyorum, yakınlaşamıyorum, hatta göz göze bile gelemiyorum. Öyle bir utangaçlık. Sosyal becerilerim de berbat. Sürekli ağzım dolanır, gevelerim bişeyleri. Falan. Rehberimde 26 kişi var. Çoğu akraba. Telefonumu bir gün kapatsam 1 mesaj gelir. O da bankadan falan. Neyse ben napıcam arkadaşlar yaa, nolur fikir verin. Kafayı yiycem.