İçine kapanık özgüvensiz biriyim sosyal fobim var kimseyle konuşamıyorum kendimi ifade edmiyorum ailemle bile iletişim kurmıyorum?

Ne işe yarayacak ki insanin kişiliğini konuşarak birisi degistiremezki

Gitsem de anlatamam ki derdimi anlatamıyorum ben kendimi kimseye olmuyo konuşamıyorum anlatsam bile tam anlamıyla anlatamam biliyorum ben kendimi

Öyle olabilir ama ne değişecek bilmiyorum bu ozguvensizlik kimse tarafından umursanmamak sevilmemek kimseyle konuşamamak çok zor

Bu yorumunuz beni çok duygulandırdı ama ben sevilebileğime inanmıyorum insanların beni sevmesine bi sebep bulamıyorum çünkü kendim de tamam insanlar beni sevmek zorun da değil biliyorum ama öyle güzel sevilen çok güzel dostlukları olan ailesi tarafından değer verilen insanları görünce halime acıyorum çok zor gerçekten

Bi çaresi var mı ya da benim gibi böyle olan var mı diye merak ettim

Küçüklükten beri hiç sevilmedim küçükken bunu anlamıyo pek insan ama büyüdükçe anlıyo misafirliğe gitsek kimse benimle konuşmak istemez bende korkuyorum konuşmaktan zaten insanlara suç bulmuyorum suç bende konuşmakta istemiyorum kimseyle konuşmayınca da neden konusmuyolar diye dert ediyorum kendime tamam her insan konuşmayı sevmek zorunda değil sessiz insanlar da var ama onları öyle kabul ediyo insanlar seviyorlar benim sorunum sevilmemek de değil tuhaf biriyim ben ya

Sen nasildin peki benim gibi birisi yoktur eminim varsa da keşke tanışsam

Bitkilere hakaret olur bu onların bu dünya da bi amacı var benim hiçbir amacım hayalim bişeyim yok ben bunu anladım ki bi insanın hayali geleceğe dair umudu olmayınca boşu boşuna yaşıyo resmen oksijen ısrafıyım benim yediğim ekmeğin buğdayını yetiştiren çiftçinin o ekmeği yapan insanların emeklerine yazık ve soruyorum şimdi ben neden yaşıyorum ne için