Her fikre saygı gösterilmeli midir?

Bazı şeyler tartışılmaya bile değer değil. Tartışılmaya değer fikirlerin çoğuysa zaten iyi kötü saygıyı hak eder. Kazançsız, pirüs zaferlerine gebe yeraltı tartışmalarla üstümü başımı kirletmeyi hiç istemem. Güzel bir konu vardır, önemlidir, üstüne düşünülmeyi hak eder: Saatlerce tartışırım.

Ben sarsmayı da severim sarsılmayı da. Ama sarsılmayı ölümüne reddeden dogmatik zihinlerle girilen tartışma daaa; zaferden söz edilemez, mutlaka kayıptır zaman ve mücadele.

Kendimizi bu kadar sorgulamak tehlikeli. Kendinden şüphe duydukça bu bir alışkanlık haline geliyor. Fazla mütevazilik de vasattan öğüt dinletir. Toplum buna çok müsait herkes ders almaktan ziyade ders verme arzusunda. Mesele kesinlikle kazanmak değil, mesele şu; kaybetmenin bir şey kazandırmayacağı yerler ayırt edip bunlardan uzak durmak.

O faydalardan bir kaç örneği ben de görebilir miyim?

Olabilir ikna oldum. Fakat bunlar dış öneri ve nasihatlarla ya da girilen tartışmalardan ziyade bireyin kendi içine yönelmesi olumlu eleştirileri ışığında kazanılabilecek şeyler. Yapıcı eleştiride zayıf olan biri için aynı kazanımlar elde edilemeyebilir.