Kendiliğinden mutluluk var mı?

:) İnsan sosyal hayattan (sosyal mediadan değil) toplumdan uzak olduğu müddetçe bu sorunun cevabını bulamaz. Öyle olsaydı, hapishanelerde hücre cezası verilmezdi.

Çok ağır bir ceza. Bir psikologa sorsanız işkence diye adlandırırlar. Mutluluk görecelidir ama bir insanı ayakta tutan mutluluk değildir. Hırs, intikam, acı daha güçlü duygulardır. Daha unutulmazdır. mutluluğu anlık yaşarsınız ve çoğu zaman hatıranızda bile kalmaz. sürekli değildir. Çok az insan sürekliliğini göreceli olarak yaşama karakterine sahiptir.

Genelde basit şeylerle... Bir gülümsemeyle, sıcak bir muhabbetle, güzel hafif bir müzikle, güzel bir filmle, yürüyerek, bisiklete binerek, gezerek, dinleyerek kendisini ifade ederek mutlu olabilir. Bunlarla mutsuzda olabilir. Gerçek genel bir tanımı yalnızlıkla mutluluk çok anlaşamadığıdır. Yalnızlığın sizi götürdüğü en büyük hedef salt ve sürekli özgürlüktür. Bağımsızlık sizi belli oranda yalnızda yapacaktır.

Hayata dair esas olan mutluluğu amaç edinmemektir. hedeflere ulaşmak, başarmak, sürekliliğini sağlamak, başkalarının beklentilerini karşılamak, anlamak, sorumluluk almak, savaşmak, mücadele etmek, bunlar beraberinde mutluluğuda, acıyıda, yalnızlığıda getiren ama sonuçta amaca hizmet eden süreçlerdir.

Okur-yazarım. Psikanalizme meraklıyım. Ve ne yazık ki karşı cinsi iyi tanırım.:)

Sana tavsiyem şudur. Bir kağıda seni mutlu eden şeyleri sırala, mümkünse resmini yapmaya çalış.

kesinlikle iyi bir şey değil. bilmemek erdemdir. :)

bunun yerine şunu söyleyebilirim sizin hakkınızda. Hayatın anlamını çözemediğinizi düşünüyorum. neden varız. ne için bu dünyadayız. Bu kafanızda oturmamış.

Onlardan kastın, hayatın anlamını bilenler mi? hapishanede olanlar mı? :)

Hayatın amacı mutlu olmak değil. Bunu anlamaya başladığında sana bir mutluluk gelebilir. :)
Sadece etrafına bakarken gördüklerinde bile mükemmelliği arayabilirsin. mesela, bana doğadaki canlılardaki detay ile insanın yaptıkları arasındaki fark bile olağanüstü gelmişti.

Onlar en fazla bilinmezliğin geçici mutluluğunu yaşar. Herşeye kanıt ararlar ama kanıtı olmayan şeylere inandıklarını bilmezler. Hiç bir şey sonsuz deiğldir derler iki paralel doğruyu sonsuzda kesiltirirler. Huzur ve mutluluk gibi. Onlarda birbirine paralel bir mesafede hareket eder. Sonsuzda kesişir. Sonsuzun sahibine, zamanın sahibine bakmak gerek. Çünkü insanın bildiği ya da bilmediği, adlandırdığı tüm büyüklükler sınırlı. Bu sebeple, mutlulukta sınırlı. Ama hedef sonsuz mutluluksa keşfedilmesi hereken. Mutluluğu unutacaksın. Kendini yola atacaksın.

Sorununuz bence mutlu olmaktan farklı. Yaşadığınız sıkıntıların bitmesini istiyorsunuz ama hayat bir imtihan.

Çok doğru bir tanımlama. Her koşula hazır olmak. Yerinde ağlayıp, gülmek. Bunun bilinen en iyi yönteminin iman etmek olduğunu düşünüyorum.

Tabiki buda bir anlayış. Ancak başka hiç bir anlayış, başlangıcı ve sonu tanımlayamıyor. Açıkçası genelde hayat felsefeleri, düşünce ya da ide tarafında. Kalbin yapabileceklerini bilmiyor. 😊

İçindeki o kötü sese karşı gelen bir ümit verici, motive edici ses. Sana huzur veren, olaylara iyi yönden bakmanı söyleyen ses.

Rica ederim 😊💫

Mutluluğu sahip olamadığı şeylerde arayanlar böyle düşünür

ben genelde spor yaparak, kedilerime vakit ayırarak ve yeni şeyler öğrenerek mutlu oluyorum. sen?

aslında bu kendiliğinden mutlu olmak olmuyor. yine birine bağlı bir mutluluk oluyor mantık olarak. kendini biraz daha derinlemesine analiz edip içindeki mutlu olmak isteyen kısmı öne çıkarman lazım bence.

Seni neyin mutlu edebileceğini düşün. düşündüğün şeyi dene. mutlu olmuyorsan başka şeyler düşün onları dene. Ben koşup kürsüye çıkınca mutlu oluyorum mesela :D ya da kedim sabah öperek uyandırınca :D

Yarista dereceye girmek ya da iyi koşmak gibi