Çok acı çekiyorum. Yalnızım, mutsuzum kendimi öldürmem mi gerek illa bu iğrenç histen kurtulmak için?

Kötüyüm. Baya baya kötüyüm işte. O kadar kötü hissediyorum ki ölmekten başka çarem yokmuş gibi hissediyorum. O iç yanmasını bilir misiniz bi türlü dinmez kalbin güm güm atar ya hani sürekli o işte. Aşk acısı falan değil bu arada biliyorum çoğunuzun aklına bu geldi. Hiçbir şey yolunda gitmiyor. Aile problemleri, gelecek kaygısı, arkadaş kazıkları, aşk hayatı her şey bombok. Artık baş edemiyorum. İlaç da kullandığım oldu yok işte yapamıyorum. Bir sıra alkole vurdum kendimi o da işe yaramadı. Dua et dediler ettim günlerce gecelerce işe yaramadı. Ben öldüm. Ruhum öldü, nefes alamıyorum. Ağlamak bağırmak istiyorum avazım çıktığı kadar ama yapamıyorum. Ağlayamamak ne kadar zor anlatamam. Gözümden tek bir yaş akmıyor artık. Aynaya her baktığımda gözlerimdeki ışığın söndüğünü görmek çok zor. Eskiden ne kadar neşeliydim, mutluydum, umursamazdım çok her şeyi ama artık baş edemiyorum. Ben yaşayan bir ölüyüm bunu farkettim. Acımasızca geçip giden zamandan geriye kalan sadece yalnızlıklarımızmış gerçekten.