Neleri hak ediyorsunuz? Neleri hak ettiğinize inanıyorsunuz?

Kendine hayatındaki sana etki eden ve etki ettiğin insanlara ilişkilere bakarak, inançlarına, kelimelerine bakarak neleri hak ettiğini rahatça bulabilirsin.

Öz de kötülük yoktur. Öz de bedenden hariç sen varsın.

Ben psikolojik olarak normal insanlar gibi degilim sozleri yanlis anlamak gibi bir huyum var ve bu yuzden bazen kirginliklar yasiyorum insanlardan uzaklasiyorum. Dusuncelerim bazen negatif bazen pozitif ve icimde korkularim var. Insanlardan bir sey beklemiyorum benden de bir sey beklemelerine bence luzum yok. Deger vermiyorlarsa neden deger gormek istiyorlar. Erkek kadin rolunu bana kesmeye calisor insanlar bu beni delirtiyor. Karsima cikanlar bana naz yapiyor sanki karsilarinda erkek varmis gibi.

Normal insan sence nasıldır? Değer vermiyorlar ve senden değer görmeyi istiyor olmaları seni deli ediyor bunu biraz daha açar mısın tam olarak nasıl hissediyorsun?

Kendim hakkinda baskalarina bilgi vermeyi sevmiyorum. Sadece bunu soyleye bilirim bu sene kendimi tanima firsatim oldu ve eskiden normal oldugumu dusunurken bu sene aslinda hafif (atipik) otizmli oldugum dusunceleri kafama oturdu ve tam olarakta belirtiller ayni (doktora gitmedim daha) karsimdaki insanlara duygularimi acamiyorum ve bu nasil yapilir onu bile bilmiyorum yuzeysel davranislar sergiliyorum bir robot gibi tabi aglaya biliyorum sinirlenebiliyorum
bazen sakalasiyorum bazen davranislarimin dozunu kaciriyorum ama sevgi gosteremiyorum. Duygusal zekadan yoksunum karsimdaki insan bana zarar mi vermek istiyor yaptigi davranisla bana iyilik mi yapmak istiyor anlayamiyorum. Normal degilim normal insanlar bu soylediklerimin tersini yapiyor tabi akli basinda ise. Baskasinin bana anormalsin demesinden once bunu kendim buldum neyse ki.

Anlıyorum seni. Duygularını açamadığını düşünmeni, duygusal zekandan yoksun hissetmeni, insanların sana iyilik mi yapıp yapmadığını sorgulamanı ve insanlara güvenmekte zorluk yaşıyorsun ve bunu sürekli düşünüyorsun ve düşüncelerin seni yormuş olduğunu görüyorum seni doğru mu anlıyorum?

Beni anladigini dusunmuyorum anlamak icin yasamak deneyimlemek gerek. Bir tek bunlar degil bir cok sey var cozemedigim anlamadigim. Eskiden insanlari ve soylediklerini cok takardim simdi o kadar degil. Insanlar durduk yere bana kotu davrandigi oldu (manipulasyon igneleyici sozler falan filan) ben bunlari anlamdirmakta zorluk cekiyorum, karsimdakilar benden bunlari anlamami sanki bekliyor ben anlayamiyorum. Bir insan digerine nedensiz yere neden kotu davranir bunu cozemiyorum ortada bir neden olmali, bazen lanetli falan oldugumu da dusuuyor degilim. Cunki digerlerine bakiyorum sen sakrak hayatlarina devam ediyorlar zorluklarla karsilasiyorum.

Doğru söylüyorsun senin yerinde değilim seni anlamam yalnızca bana aktardığın kadarıyla mümkün. Ve senin yerinden baktığımızda kimse seni anlamıyor çünkü yaşadıklarını yalnızca sen deneyimliyorsun

Ben kendimi normal olmadigi mi kabul ediyorum mental olarak iyi degilim. Karsimdaki normal nitelendirdigim ve ya kendinin normal akli basinda oldugunu dusunen insanlar akilsiz gibi davraniyorsa ve ya benden akili davranis bir cok sey bekliyorsa benim yapamayacagim normal insanlarin yaptigi davranislar bu beni kotu hissetmeme neden oluyor. Sonucta ben kendimi boyle yaratmadim suclu hissetmek istemiyorum. Benim kapasitem bir yere kadar onu zorlayamam.

Doğru söylüyorsun suçlu hissetmek istemeyebilirsin bu senin en doğal hakkın kim suçlu hissetmek ister ki? Ya da kim kötü hissetmesine neden olacak şeyler yaşamayı düşünür? Kim yapamayacağı şeylerin istenmesinden korkmaz. Senden yapamayacağın şeyler istendiğinde yapamazsın çünkü hayır demeyi bilirsin öyle değil mi?

Bilmiyorum, aslinda bu dunya kafami cok karistiror. Bir insan ne olunca hayir demesi gerek anlayamiyorum. Karsima kotu insanlar cikiyorsa ben buna nasil hayir diyebilirim? Demek ki ben kendimde kotu biriyim oyleleriyle karsilasiyorum. Yani yukarida soyledigim gibi benim enerjime uygun kisilerle karsilasiyorsam ve bu kisiler bana kotuluk yapiyorsa kotu davraniyorsa ben asilik edip buna hayir diyemem cunki bana uygun kisilerle karsilasiyorum ve bir deli kafasina akil koyamayacagi gibi bende kendime baska yerden akil edinemem. Bir secenek var herseyi herkesi oldugu gibi kabul etmek, tabi bu cok zor bunun icin aslinda kisilik ve dunya gorusununde guclu olmasi gerek.

Karşına nasıl insanlar çıkıyor? Kötü dediğin o tabiri biraz açar mısın? Ne yapan insanlar senin için kötüdür mesela?

Bu konuda konusmak istemiyorum, neyse zaten konusunca problem cozulmuyor. Bana kalsa bu dunya'ya gelirkende hayir derdim ama diyemiyorum iste mecburen yasiyorum. Aslinda boyle durup bakarken sorun belkide bende ben anlamiyorum, anlamadigim bir seyden sikayet ediyorum. Zaten burada sonsuzabkadar kalacagimi dusunmuyorum oylesine yasayip gitmek eb iyisi.

Tesekkur ederim sohbet icin.

Ben teşekkür etmiyorum sohbetin için çünkü korkuyorsun nerden biliyorsun konuşunca çözülmeyeceğini.