Başka birine ihtiyaç olmadan mutlu olmayı başarabiliyor musun?

Evettt aşk zaten aranarak bulunmaz o seni olması gereken zamanda bulur. o zamana kadar da hayat durmayacağına göre insan kendi başına mutlu olmasını öğrenebilmeli, bence toksik ve mutsuz ilişkilerin çoğu ya karşı tarafın geçmişini irdelemekten (ki aşırı anlamsız bana göre, olmuş bitmiş şeylere o şey her ne olursa olsun takılı kalınmamalı, hele seneler öncesine asla) ya da tek başına mutlu olmayı bilmeyip bi kişiye şartlanmaktan kaynaklanıyor. bi arkadaşım onu seven sevgilisi sırf 18 yaşındayken eski sevgilisini aldattı diye ona güvensizlik duyuyordu ve aradan tam 5 sene geçmişti.

Kesinlikle bunu başarıyorum.
Bazen termosumu yapar gider güzel bir manzara eşliğinde çayımı içer kitabımı okurum veya ney üflerim. ki bulunduğum il / ilçe manzara konusunda harika.
Evcimen biri de olduğum için evde örneğin film izleyerek, yine kitap okuyarak, araştırma yaparak, yazı yazarak geçiririm vaktimi (çalışmazken) ve tüm bu anlarda ben hep mutluyumdur. Yapı olarak huzur ve sakinlik severim.

Bu soruyu okuyunca kendime bunu sordum gerçekten kendi başına mutlu olabiliyor musun¿ dedim düşündüm... Ama galiba ancak sevdiğim insanlarla mutlu olabiliyorum onlar yanımdayken ben mutluyum bunu anladım.

Ne kadar istemesem de mutluluğum başka insanlara bağlı..

Bu sorunun cevabı zaman geçtikçe değişebilir naçizane düşüncem, açıkçası belirli bir dönem hayır, fakat sonra insan bu durumdan sıkılıyor, sevginin temelindeki huzuru tatmak istiyor... sonra yine yok, eğer belirli bir şeyler oturmadiysa bir erkek arkadaş için fazla erken muhtemelen yaşımdan kaynaklı sjsn

İnsan tek başına mutlu olamaz. Bu kişi illa eş sevgili olmak zorunda değil.