Anıları mı özleriz, kişiyi mi?

Ben kendimi özlüyorum ya. Anılarda ya da kişilerde ortaya çıkan kişiliğimi özlüyorum. Öylesine çiçeğim, öylesine güzelim.

Kurbişim güzel demiş. Ben de kendimi özlüyorum ama yeni halimi de yavaş yavaş özümsüyorum... 😌

Anı veya kişiden ziyade o anki deneyimleri, hisleri, saflığı özleriz.

İkisini de değil aslında. Kendi duygularımızı özleriz o an hissettiğimiz.

İkisinide anıları yaratan kişidir çünki oturdugunuz mekandan geçerken o gelir aklına ilk buluştuğumuz yer dersin içinden bakışları yaşadığınız anılar olaylar hiç unutulmaz ama sizi bir sözü içten öldürür o çok kötü bir durum onun için normal bir sözde olsa sizi paramparça eder

Anıları da yaşatan kişiler değil midir, kişileri özleriz aslında. Çünkü o anıları başka kişilerle öyle derinlemesine yaşayamayız, herkesi aynı sevemeyiz, onun için kişileri özlüyoruz

Kişiye ve yaşanılan olaylara göre değişir bence

Ben bazı yerlerde kişileri bazıları yerlerde anıları özlüyorum

kişiyi özleriz, bazen de o anıları yaşarkenki mutluluğumuzu özleriz..

Anılara sebep olan da o kişi olduğu için, özlenen de o oluyor..

Anıları daha çok ama kişisine göre kişiyi de özleriz