İnsan ilişkilerinde hep geride kalıyorum nasıl aşabilirim?

Merhaba, 25 yaşındayım, ilkokul birinci sınıftan lise ikinci sınıfa kadar hem fuziksel hem psikolojik şiddete kesintisiz maruz kaldım. İlkokulda çekingen bir öğrenciydim o zamanki öğretmenim tarafından 5 yıl boyunca şiddet gördüm ve "beyinsiz, mikrop, pislik" hakaretler ederdi bana. Sudan sebeplerle sert bir şekilde tokat atardı veya tekme tokat döverdi beni. Bunu gören diğer çocuklar da bundan güç alıp aynısını bana yapardı ve ailem dahil buna kimse ses çıkarmadı.

Ortaokula başladığımda, ortamim çok değişmediği için sınıfımdaki herkes bana zorbalık yapmaya devam etti. Kimse tarafından kabul görmediğim gibi sudan sebeplerle kavga çıkarıp benimle alay ederlerdi. Kimi zaman beni zorla boş bir sınıfa götürüp önceden topladıkları 30 40 kişinın önünde beni tutup döver ve üzerimden eğlence malzemesi çıkarırlardı. Ne zaman okula gitsem her gün bildiğim bütün duaları eder elim ayağım gün boyu tutrerlerdi. Ayrıca o zamanlar da derslerim iyi olduğu için herhangi. Bir sınavdan iyi not aldığımda da okul çıkışında beni tutup dövmeye kalkarlardı.

Liseye geçtiğimde ortam değişse bile ilk sene aynı şekilde zorbalanırdım. Lise ikinci sınıfta yeni okula geçtigim zaman düzgün muamele görmeye başlasam bile yıllar boyu insanlar ile konuşmadan önce elim ayağım titrer her şeye alınırdım. Psikiyatriste gittim sosyal anksiyete tanısı koydu. Üniversiteyi kazandim ve bir muhendislik fakültesinden mezun oldum ancak hala insanlarla arkadaş edinmek veya kız arkadaş edinmekte aşırı zorlanıyorum. Eskisi kadar zorlanmasam da hâla arkadaş edinmekte zorlanıyorum.

İzmir gibi sosyal çevrede doğup büyümeme rağmen yine de her grupta geride kalıyorum. Millet girdiği ortamda hemen arkadaş edinebilirken ben ise aylar hatta yıllar geçse de kimse tarafından tercih edilmiyorum. Dısarida yalnız gezerken milletin kız arkadaşları ile gezerken gördüğümde neden bende olmuyor diye iç geçirip resmen kahroluyorum. Kendimi aşmak icin çeşitli sosyal etkinliklere katılmama rağmen insanlar benim ile biraz konuştuktan sonra başkası ile konuşup beni geriye atıyorlar ve gün boyu tek kelime anlatamaz duruma geliyorum onların sohbet akışından dolayı.

Aşırı stresten son iki yılda saçım beyazlamaya başladı. Akademik ve kariyer hayatım gayet iyi iken insan ilişkilerinde hala berbatım. Bu döngüyü nasıl kırabilirim?

Bu yazının hiçbir cümlesinde abartı kullanmadım içimi dökmek için yazdım önerilerinizi de almak isterim :)

Okuduğunuz için çok teşekkür ederim :)