En güvendiğiniz kişilerin bir yalan olduğunun farkına vardığınızda ne yaparsınız?

Hayatımın dönüm noktasını yaşamıştım 2018 yılında. Her şey o gün başladı, tüm patlamalarımın miladı o gün,2018'in Haziran ayı, her şeyi daha net gördüm tüm çıplaklığıyla, o yılın evvelinde daha büyük adiliklere, tuzaklara, şeytanlıklara maruz kaldım lakin o gün benim kırılma noktam oldu, belki de bardağı taşıran son damlaydı, bana kötülükler yapan kişilere güvenmiyordum aslında içten içe lakin o kişiyi melek sanmıştım, melek yüzlü şeytanı melek sandım, dışı melek içi şeytanmış onun. Bunca şeytanlıklara maruz kalmamın sebebi de özgüven eksikliklerimden kaynaklıymış, bunu da daha net gördüm. İğrenç bir tuzağa düşürüldüm, aslında bundan evvel düşürüldüğüm tuzak daha iğrençti de, bu battı bana, bu tuzak dağladı yüreğimi, o şeytan bana nefretle baktı gözlerini gözlerime dikerek, neden çünkü gücü bana yetiyor fıçkının, bir de çekinmeden gözlerini gözlerime dikerek batıyor, ben de bunu da iyiliğe yoruyorum, çünkü ben o kadar malım, anlamadığım şu; o vakit gözünün önünde çocuğuna tokat atana da o şekilde bakabilecek yürekte olsaymış fıçkı, bana tuzak kurdu, hile yaptı ve ben s. alak gibi diğer oda da yaşam sancıları çektim, çok pis ağladım, çalkantılı duygular yaşadım, onu sevmesem de güvenmiştim ona, melek sanmıştım lakin o çocuğuna tokat atana yalakalık yapıp beni harcadı, kendimi harcatan ben oldum aslında, o özgüven eksikliğimden güç buldu, şimdi m. abadı yiyorsa baksın bakalım , şimdi m. abadı yiyorsa bana şeytanlıklarla baksın bakalım bakamadı o günden sonra, çünkü öleceğini biliyor, masum ve savunmasız olmadığımı biliyor artık. O oda da ağlarken çalkantılı duygular yaşadım, beni gözünün önünde çocuğuna tokat atan yılan yüzünden kaybettiğne degmedi, demek içten içe hasetleniyordu bana. Sandı ki, o günün faturasını ona ödetmeyeceğim, çok pis ödettim, barışmak istedi, çabaladı, ben de yine yumuşayacak gibi oldum, o gün suratıma bakmayan, beni tuzaklara çeken, benimle alay eden şeref yoksunu, ahlak yoksunu pislik ilgileniyor benimle, yumuşar gibi oldum, sonra kendime "unutmayacaksın o günü, o oda da nasıl ağladığını"dedim, yemin ettim onun ağzından burnundan getireceğime yemin ettim, tuttum da yeminimi, zannetti ki gıkımı çıkarmayacağım, o bedeli ödettim ona, bir de benim çenem çoktur, çenemle yıktım onu, çenemden ötürü illallah ettirdim yalaka kuklayı, defalarca barışmaya çalıştı nafile, güvenmiştim ona, o aşağılığa güvenmiştim, adımı takıntılaya çıkardı ruh hastası, takıntılıyım evet, kendisine ne, yalaka, kukla, sinsi, ağzı gevşek, ikiyüzlü, iyi bir insan olsa herkesin sırrını meydana dökmez, onun gibi olacağıma takıntılı olurum daha iyi, iyi ki de takılmışım onun yaptığı pisliklere de burnundan getirmişim, ağlattım onu, terapiler aldı, yine içim sızladı lakin belli etmedim, çünkü o günün bedelini ödeyecekti, en son yine barışmak istemişti, kalpler falan atıyor arsız, ilgisine karşılık vermedim, kibar bir şekilde geri çevirdim, çünkü ben hakkımı helal etmeyeceğim, asla ve kat'a. Merhametli bir insanım lakin aç kalsa, mahvolsa acımam ona, onlara. Ona güvenmiştim, ondan beklemiyordum, uğruna beni sattığı kişi sevdiği birisi olsaydı bari, onu sevmiyordu ki, çünkü insan sevdiğine kıyamaz, ona çok ağır sözler söylediği zamanlarda oldu, kendi kişisel çıkarları mevzubahis olduğunda nasıl da harcıyor onu, o sözü bana söyleseydi ben zinhar affetmezdim, haysiyetsiz arsızlar. Güvendiğim o kişinin yalan ve yılan

Sessizliğe bürünür içimde isyanlar başlar.

Sonra o isyanlar yalan olduğu kişilere yansır.