İnsanlar ne der; düşüncesiyle yaşamını kısıtlayarak sürdürenlerden misiniz?

İlk soruna yazdıklarım, evreler halinde gerçekleşiyor. Hiç kimse bir anda aşık olmuyor bu hayatta, hiç kimse bir anda hissizleşmiyor, hiç kimse boşu boşuna delirmiyor. Her şey zamanla gelişiyor bedeninde ve zamanla yayılıyor kanser hücrelerine. Bulunduğun yerin bir kaç evre sonunda anarşist dürtüler baskın gelmeye başlayacak, ne zaman anarşist ruhun galip gelirse o zaman topluma orta parmağını kaldırıp kendi ihtiraslarının peşinden gitmeye başlayacaksın. Kötü haber şu ki; insanlığın %98’i bu evreye gelip, ömrünü bir üst evreye geçemeden öz isteklerinden hayli uzakta tamamlıyor.

Ruha inanıyor musun?

Hiç onunla konuştun mu bilmiyorum, gözlerini kapadığında açılan maveranda huzuru aramalısın. Bedenin sunamadığı öyle narin güzellikleri bahşediyor ki sana.. Saf olan her şeye zaafım var, ışıkları kapattım.

Hayır, belki koskocaman iri ve simsiyah bir köpekle emekliliğimin tadını çıkaracağım zaman. Şu an için sorduğum soruların altına bir şeyler ekliyorum tatmin ediyor beni.