Bazen konuşurken laf sokmak aklıma geliyor çok güzel sözler geliyor aklıma ama diyemiyorum kimseye?

Dediğim öyle bir şey değil. Bazen çok büyük koz geçiyor elime mesela zamanında tam tersi konuşup şimdi başka konuşanlar ya da yapanlar. O zaman öyle demistin demek içimden geçiyor ama diyemiyorum niyeyse. Sanırım empati duydum aşırı yüksek çünkü konuşurken sürekli hep ben olsam nasıl hissederdim diye sorarım kendime.

Ne dedin anlamadım ben ya.

Utangaç değilim sebebini yazdım yorumda. Empati aşırı yapıyorum insanlara. Kendimi yerlerine koyuyorum ben olsam hoşnut olmazdım bu laftan diyorum ve sonra demiyorum.

Hiç ugrasasim yok. Sonra ben kendime acaba üzüldü mu kırıldı mı diye sorup kendi kendimi yiyorum. Sonra bir de gidip özür bile diliyorum cidden. O yüzden sanırım böyle yapmak daha mantıklı

Evet açıkçası ben de aciyorum kendime yalan yok

Benim için önemli böyle şeyler.

O ne demek şimdi. Zaten söyleyince benim içim rahat etmeyeceği için demiyorum ya zaten. Karşı tarafı düşünen benim daha çok zaten

Zaten soymeyince öyle şeyler sıkıntı olmuyor. Dememeye devam yani