Geçmişi sorgulamak boş bir şey mi?

Kendi kendimle terapiye başladım. Hiç üşenmeden geçti bitti demeden aklıma gelen her yarım kalmış üstüne düşünülüp halledilmemiş anları tek tek yeniden canlandırıyorum kafamın içinde. Fark etmediğim şeyleri anlıyorum. Aydınlanıyorum. Biraz iç yakıcı gibi hatta acıyla uyandım bir sabah kalbime doğru böyle ahh kalbim. Biraz daha devam edersem ölecek gibi hissediyorum. Bunu yapmanın çok saçma olduğuna inanırdım ama kafamın boşaldığını hissediyorum. Kalabalık azalıyor sanki. Buna ihtiyacım varmış çünkü yarınların anlamı dünde saklı imiş. Siz yapıyor musunuz? Size göre faydası var mı geçmişi sorgulamanın?