İçimde hiç kimseye sevgi kalmadığını düşünüyorum?

Ben çok küçük yaştan beri annemden psikolojik şiddet görerek büyüdüm. Bence bir kız evladının kaldırabileceği şeyler değildi. Bu durum bende özgüven eksikliği ortaya çıkarttı zaten. Çok eleştirildim, çok bastırıldım, çok aşağılandım ve birçok şey daha... Ama son 1 yıl hiç iyi olduğumu düşünmüyorum. En son üniversiteye gittim inanılmaz kazıklar yedim çok zorluk çektim. Sonra hayata karşı hiç umudum yokken biri çıktı o soluk renkler birden canlandı çok sevdim. İlk defa birini sevdim ve birinin sevgisini hissettim ama sonu kötü bitti. Zaten üniversite döneminde baya karakterim değişmişti ama bununla birlikte tepetaklak oldu ve artık ben ben değilim. Kendi karakterimi kaldıramıyorum artık. Çok ağır geliyor o düşüncelerim, hislerim, kendi içimdeki savaşlar ve asla bitmek bilmeyen eleştiriler. Bu arada ben bu olayları o kişiye bağlamıyorum çünkü tamamen artık çocukluktan çıktım ve bir şeyler yapmam gerek bu evden gitmem gerek mezunda oldum ama aksi gibi bu eve çakıldım kaldım. Sanki bataklık gibi çırpındıkça batıyorum.

Kendi kararlarınıza kimsenin karışmasına izin vermeyin. İşiniz yoksa iş bulun. Çünkü bu devirde maddiyat olmadan dışarı çıkılmıyor. Ayrı evin kendi zorlukları elbette olacaktır. Siz nasıl mutlu olacaksınız onu kendiniz bilirsiniz. Bir ömür mutsuz yaşamaktansa hayallerinizin peşinden gidin, her ne kadar yollar zor olsa da yani. En önemlisi de kendinize güvenin. Her ne kadar özgüven azlığı yaşıyor olsan bile, o az olan özgüvenini çoğaltmak senin elinde, bunu da bil, sadece istemek lazım 😊

Bunun için şu an çabalıyorum. Kpss ye hazırlanıyorum atanmak için uğraşıyorum. Eğer olursa uzaklaşmış olacam. Ama bu da gözümü korkutuyor. Tamamen yalnızlık... Zaten yalnız bir insanım ama bu sefer başka bir şehirde tamamen yalnız bir şekilde...

Yaa, başarılar dilerim. Umarım hedefine ulaşırsın.
Bir şey dicem, böyle bir dönemde konsantrasyonunu ancak derslerine ver. Bu site bile boş bir yer yani, gereksiz bilgi dolu. Tabi sana karışmak istemem asla, kendini nasıl rahat ve güzel hissedersen öyle yap yaptığını ancak.
Yalnızlık geçicidir, elbet ömrün boyunca yalnız kalmayacaksın. Şu an bunu dert etme yani.

Bu siteye Sadece kendime kötü hissedince yazmak için giriyorum aktif kullanıcı değilim. Bu arada çok teşekkür ederim 🙏

Rica ederim ☺