Gözlerini kapatıp düşündüğünde Hayatında hatırladığın en eski görüntü nedir ve o zaman kaç yaşındaydın?

Benim hatırladığım: koku var çocukluğumdan. Ama güzel koku değil, iğrenirdim o kokudan ve hala da iğrenirim. Neyse,

Babaannemlere gönderirdi babam beni cuma günü okuldan eve döndüğümde, iki gece kalmaya.

Cuma ertesi gününün gelmesini o yüzden hiç istemezdim:( Ben onlara gitmeyi hiç sevmezdim, mecburen gönderirdi beni babam. İşte o koku yüzünden gitmek istemezdim. Babaannem hepp ocağın üzerinde peynir yapmak için bir şeyler kaynatırdı, onun o iğrenç kokusu hala aklımda. tabi köy yeri üstelik, küçücük bir odası vardı babaannemlerin o odadan başka bir yerleri yoktu, mutfak da o odaydı yatak odası da. Gelen misafir bile o küçücük odada yatmalıydı.

Vallaha o günleri düşündükçe gözlerimden istemsizce yaş akıyor. O günler sanki benim için o küçücük yaşta cehennem azabı gibi geliyordu. Ben her istediğimi dile getirip, yaptırabilen bir çocuk hiç olmadım belki bu yüzden ağır geliyordu bilemiyorum. İnana biliyor musunuz, ben onlara giderken yolda iken onlara çatıncaya kadar sessizce ve fena şekilde ağlardım, ve varınca da hiç bir şey olmamış gibi yapardım, bilmem niye... ben gitmek istemiyorum diyemezdim babama hiç.

Vee bu anılarım benim gözlerimi kapatınca ve ya babam her an bana birazcık bile kızarsa hep bu anıları hatırlıyorum, mesela, şu an babam benle ciddi şekilde konuşmaya başlayınca kalbim ağlıyor resmen farkettirmemeye çalışıyorum ama kendimi ailemin karşısında tutuyorum ağlamamak için. Duygusallığımı onlara gösteremiyorum hiç. İçim kan ağlasa bile... 😏 siz siz olun çocuklarınıza asla ve asla kararını sormadan bir yerlere göndermeyin!!!

Yedi yaşımdaki halim dedem babbanem falan bir evin içinde böyle bulanık bir anı