Hayatıma giren tüm erkekler övgüven patlaması yaşıyor ve beni değersizleştiriyorlar. Nerede hata yapıyorum?

Öncelikle belirteyim ben ezik biri değilim. Gayet eğitimli, kariyerli, statülü biriyim. Ortalamanin üstünde güzelim. Maddi olarak da gayet iyi durumdayım. Zannediyorum tek sorunum fazla yumuşak huylu ve saygılı olmak. Hayatimdaki erkeği üzmemeye çalışıyorum, eksiklerini yüzüne vurmuyorum. Iyi yönlerini söyleyip iltifat ediyorum ki mutlu olsun iyi hissetsin. Asla ona üstünlük taslamıyorum, eş olabilmek için eşitlenmek gerek. Onu toplumda da yüceltiyorum ki ezik hissetmesin, herkes ona saygı göstersin saysın. Ona hep saygı gösteriyorum ki saygılı bir ilişkimiz olsun. Mesela hiç ona görüldü atmam , yazarsa hemen cevap veririm, ararsa açarım müsait değilsem haber veririm. Küssem de uzun süre küs duramam adım atarım. Gerektiğinde özür dilerim. Ona değer verdiğimi hep belli ederim. Ona sevgi ve ilgi gösteriyorum ki mutlu olsun ve beni mutlu etsin.

Ama hiç öyle olmuyor. Önceden ezik olan erkek arkadaş, benim hayatıma girdikten ve sevgilim olduktan bir süre sonra özgüven patlaması yaşıyor ve beni umursamamaya başlıyor, beni yok sayiyor, saygisizlik ediyor, iletişimi kesiyor, kafasina göre terkedip kafasina göre geri geliyor falan...

Bu her ilişkimde tekrar ediyor. Artık bu filmi izlemekten yoruldum. Ben nerede hata yapıyorum? Kötü mü davranmaliyim gerçekten? Onu umursamayıp değersizleştirerek mi değer görüyor diğer kızlar?

Misal işyerinde diğer kızlara ha bire çiçek gelirken bana hiç gelmedi. Güzelim de üstelik. Ben niye değer görmüyorum anlamıyorum. Bir yerde bir hata yapıyorum ama çözemiyorum?