İçimi buraya dokuyorum çunku bunlari ona anlatmam imkansiz?

Bana bu melankoliyi yasatan sensin neden herseyi yasakladin neden bir kere bile saçimi oksamadin neden hep bisey yaptigimda zorbaladin neden yasama hevesimi elimden aldin ve beni bi hiç olarak gordun bende senin çocugun degil miydim neden bi kere olsun bana guvenmedim ben baskalarin evine giderken hep o yasitim kizlara ve babalarina baktim onlarin nasil iyi anlastigini izledim sonrada kendimi tutamayip agladim beni sen aglattin aklima bana soylediklerin ve yaptiklarin geldi gerçekten o kadar agirdiki tas olsa patlardi ve bu yasima kadar geldim hala bana kucuk cocuk muamelesi yapiyorsun kiz erkek ayrimciligi yapiyor oysaki ben eskisi gibi degilim ve bunu sana defalarca dile getirdim ama senin oyle bir inadin tutmustuki bunlari gormezden geliyordun senin yuzunden hep kendimi baska kizlarla karsilastirdim kuzenlerimle arkadaslarimla onlar ozgurdu bense senin tarafindan kukla gibi yonetiliyordum okuldan dondugumde çok yorgun oldugum için uyumustum ve sende isten geldigimde beni yumruklarla uyandirmistin ustune bide annemi dovmustun uyumama izin verdigi için ben 4 yasindayken yanlislikla seni uykundan uyandirdigim için beni oyle bi dovmustunki vucudumdaki morluklari unutmak mumkun degil ve ben her seferinde senden nefret ettigimi belirtigimde sana herseyi aliyorum o yuzden mi nankor dedin evet dogru ben ne istesem aliyordun ama bi kere bile sarildigini hatirlamiyorum