Bencil misin yoksa düşünceli mi?

Bu soruyu cevaplayıp uyuyacağım, çok düşündüğüm zamanlar vardı (Cook eskiden) insanları cam gibi zannederdim dokunamazdım, bırak onlara şakadan yumruk atmayı omuzuna bile dokunamazdım her seferinde kırıldım , bu 3,4 gün değil 3,4 senede değil 10 yıl boyunca sürekli ama sürekli , bir müddet sonra artık bir şey hissetmiyorsun , biri karşına çıkıyor iyi hoş ama sevemiyorsun, hayatından çok insan geçiyor ama tutunamıyorsun , bir müddet sonra intihar etmeye kalkıyorsun onuda beceremiyorsun. yaşamak istiyorsun kimseye karışmadan, insanlar etine kanca takıyor , daha zor olmazdı diyorsun, hayat bekle hele bu neki diyor, verhasıl bütün bunlardan sonra duyarsızlaşıyorsun insanlara karşı, insanları yüriyen ve daima tüketen canavarlar olarak görüyorsun (köpek, kedi) demem onlar çok iyi hayvanlar insanlara nazaran. İnsanlar değersizlesiyor bir müddet sonra , hayatın anlamını arıyorsun , ölüleri gömerken sana hakaret eden, seni döven ve yıpratan insanlar ölürken sen onları gömüyorsun ne içindi bütün bunlar diyorsun. bu döngü, bu çürüme, bu ölümler, hiç için koca bir hiç, anlam veremiyorsun içine kapanıyorsun yavaş yavas bazı günler, haftalar hiç konuşamiyorsun , insanlara bakarken canavarlar görüyorsun ve miden bulanıyor coğu zaman bir yasta ya da düğünde ilk ayrılan sen oluyorsun sahte maskeleri görüyorsun. Sonra umursamaz oluyorsun bu yeterli 4 dakika geciktim iyi geceler