Hayatı hiç ölmeyecekmiş gibi mi yaşıyorsunuz?

Zor bir soru.
Nefsimi düşündüm de, ölmeyi düşünmüyor sanırım pek. Lakin ölüm; akşam "yattığın zaman yastığın altında, kalktığın zaman burnunun ucunda"
Bir nefes sonramızın garantisi yokken neyin telaşındayım diye çok düşünüyorum bazen. Sonra kendimi yine o hengamenin içinde buluyorum.
İnsan olmanın gereği sanırım bu. Bilemedim.

Aksine her an ölebilirim bilinciyle yaşıyorum. Olumsuzluklara takılmamaya çalışarak, her günü mutlu olarak geçirmeye çalışıyorum.