Üzüntünüzü doyasıya yaşayabiliyor musunuz?

Mutluysam her türlü belli ederim dışarıya karşı özellikle belli etmek için can atarım fakat ağlamak aynı şekilde değil bence, herkes üzüntüsünü içinde ve ya kardeşi gibi gördüğü birinin yanında yaşamalı ağlamak dışarıya karşı yansıtılması gerekilen bir duygu değil karşı tarafa güçsüz zayıf gözükürsün iki cins içinde geçerlidir bu.

Eskiden doyasıya yaşıyordum ama şimdi olumsuz hislerimi uzun süre barındırmak istemiyorum içimde. Hayat her koşulda devam ediyor ve şu an üzgün olsam da yarın azalacak, bir şekilde iyileşecek biliyorum. Üzüntümü yaşıyorum elbet ama enlerde değil.

Maalesef kendimi korumaya alıyorum. Bu yüzden içime atmaktan doğru düzgün yaşayamıyorum. Aman ağlamayayım, düşünmeyeyim, yok efendim bu gerçekleşmiş olamaz derken; belki de üzüntümü yaşasam daha kolay atlatacağım şeyi iyice içime dert ediyorum.