Sence özgürlük istediğini yapmak mıdır yoksa istemediğini yapmamak mıdır?

Acı çekmek özgürlükse
Özgürüz ikimiz de
O yuvasız çalıkuşu
Bense kafeste kanarya

O dolaşmış daldan dala
Savurmuş yüreğini
Ben bölmüşüm yüreğimi
Başkaldıran dizelere

Aramakmış oysa sevmek
Özlemekmiş oysa sevmek
Bulup bulup yitirmekmiş
Düşsel bir oyuncağı

Yalanmış hepsi yalan
Yalanmış hepsi yalan
Sevmek diye bir şey varmış
Sevmek diye bir şey yokmuş

Acı çektim günlerce
Acı çektim susarak
Şu kısacık konuklukta
Deprem kargaşasında

Yaşadım birkaç bin yıl
Acılara tutunarak
Acı çekmek özgürlükse
Özgürüz ikimiz de

Acılardan arta kalan
İşte bu bakışlarmış
Buğu diye gözlerinde
Gün batımı bulutlarmış

Yalanmış hepsi yalan
Yalanmış hepsi yalan
Savrulup gitmek varmış
Ayrı yörüngelerde

Derin bir mahzene hapsedilip aç bırakıldığımızı düşünelim. Bir zaman sonra önümüze konulan iğrenti bir besini yemek ya da yememek arasında ki seçimi özgürlük temelinde değerlendirebiliriz, fakat içinde hapsolduğumuz ana koşulların esiri hale getirildiğimizi gözden kaçırırız o an da. Seçimler arasında ki görece özgür iradenin varlığı bizi hala güçlü hissettirir ki bu da bizi içinde bulunduğumuz sarmalın anlamsızlığının yükü altında ezilmekten alıkoyar.

Günlük yaşamda ki kontrol edemediğimiz o kadar anlamsızlık mevcuttur ki bununla yüzleşmektense seçimler arasında ki görece özgürlük hissinden fayda bekleriz. Ama bu asla yeterli tatmin süresi yaratmaz kişi de. Derinler de bir yerde hala özgürlük açlığı çeker, emin olamaz. Çünkü ana koşulun kendisini yok edecek kadar özgürleştir (e) memiştir kişi "zihnin de ki kendini".

Fiziki yaşamın içinde ki her türlü koşula karşılık gelen, yapma-yapmama, seçme-seçmeme gibi zıt (ama özünde aynı açmaz olan) kalıplara zorla maruz bırakılmanın dışına çıkabilmektir özgürlük benim için. Özgürlük, eylemin nihayi sonucuna hapis olmaktan kurtulmaktır diğer bir ifadeyle. Algısaldır. Seçilen eylemin sonucuna göre varolmamalı, yeşermeye başlamasıyla "insanı döngülere hapsedip, algısal ufkunu daraltacak eylemleri yaratmamalıdır" benim açımdan.

Hepimiz mahkumuz. Adına dünya denen bu çukurda, adına beden denen bu zindanda hapsolduk. Ruhlarımızbözgür değilken bizlerin, bedenleri özgür olsa ne olur? Şimdi bir de özgürlüğü satıyorlar bize. Yüzde yirmi indirimler, kredi kartına dört taksitler. Hani nerde o özgürlük ya? Herkes sisteme karşı, herkes özgürlük peşinde ama herkes bu sistemin içinde.