Kırıldıkça, sen nasıl bir insan oldun?

Kırıldıkça kırıldığım yerden daha gür çıktım. Sırf kırıldım ya da incindim diye ne hayata küstüm ne de insanlara jüstüm. Bu tecrübeler sayesinde şimdilerde çok daha güçlü bir insanım. İnsan zamanla kırıla jırıla artık o kadar güçleniyor ki karşıdaki insan seni ne kadar kırmaya çalışsa o kadar başarısız oluyor.

Maalesef mutsuz bir insan oldum.. çünkü kırıla kırıla kalp denen şey bende kalmadı maalesef.. her acı çektiğim zaman bu daha da kötüye gitti ve artık duygusuz oldum.. çünkü çoğu insan sevgiyi yaşarken ben sadece hayatın kötü tarafını gördüm kimse güvendiysek mesela gitti ya da karaktersiz düşüncesiz insanın teki çıktı.. en çok da değer verenlerin değer görmediği bu dünyada gerçekten de hassas kalpler için cehennem gibi oluyor.

Kırgınım, Seni bana kıran her şeye, Seni bana kıran her insana, Seni bana kıran kendime.

Kırgınım, Bir zamanlar umudum olan her şeye, Bir zamanlar sevdiğim her insana, Bir zamanlar inandığım her şeye.

Kırgınım, Bir zamanlar olduğum kişiliğe, Bir zamanlar sahip olduğum hayallere, Bir zamanlar yaşadığım mutluluğa.

Kırgınım, Ama artık değil, Artık kırgın değilim, Yalnızca yorgunum.

Bunu anlatmam için hayat hikayemi anlatmam gerekir. Öyle bir değişiklik oldu benliğimde.. şu an için kolay kolay kırılmayan kırılsa bile daha kolay atlatan birisiyim diyelim.