Kişilik & Karakter

Varoluşsal sancılar çekiyorum, bu durumu nasıl aşarım?

son 8-9 aydır artık eskisi gibi olamıyorum. Sürekli hayatı sorguluyor aile, insan, ölüm kavramını düşünüp duruyorum. Bazen ailem bile ailem değilmiş gibi hissettiriyor. Belki birtakım olgunlaşma veya başka bir şey. Eskisi gibi çocuksu duygularımı hissedemiyorum. O kışın yağan ilk karın verdiği o vibe, o gelecek hayalleri ile büyüyen o çocuksu hissiyatlar yok oldu. Yani artık eski ben değilim. Bilmiyorum belki de bunlar da hayatın bir parçasıdır fakat ben eskiyi çok özlüyorum. Biliyorum bir gün hepimiz o ölüm denen şeyi yaşayacağız fakat ben ölüm anıma kadar bir şeyleri kovalamak, tutku, heyecan ile yaşamak istiyorum. Artık olmuyor ne eski ben ne de eski dünya artık çok uzakta. Fakat bu yaşadığım psikolojik süreç beni çok yıpratıyor umarım bunu da atlatır istediğim bir hayat da tekrardan yaşamaya başlarım. Sadece buraya içimi dökmek istedim. Tavsiyeniz varsa lütfen yazın. 🙏🏻
Varoluşsal sancılar çekiyorum, bu durumu nasıl aşarım?
Cevapla
Çocuk Soruları Tavsiye Soruları Nasıl Soruları