Anlaşıldığınızı düşünüyor musunuz? Anlaşılmak istiyor musunuz?

Karikatüristin yerinde olsam nah işareti yapar ufak parmağa e yazardım demek ki hayal gücü sınırlandırılması böyle kötü bi şey :D Neyse sorunun cevabına gelelim.

Eskiden bazen kafama takılırdı insanlar beni anlamıyor, çok sığ düşünüyorlar, çok ön yargılılar ne biliyim benim düşüncelerim gayet normal olmasına rağmen neden böyle sürekli eleştiriyorlar beni falan diye, bu his ben hem yaş aldıkça hem de sosyo-kültürel olarak çevremi değiştirdikçe, kendimi geliştirdikçe diyalog kurduğum insanların sayısını arttırdıkça kayboldu gitti artık kimseyi umursamıyorum, anlaşılmak gibi bir derdim yok o kadar ki mümkünse beni çoğu kimse anlamasın, anlayabilen 3 4 kişi olsa bana yeter onlar da şart bile değil, keyifli bir yalnızlığım var bundan acayip zevk alıyorum bozulmasını istemem aman aman kimsecikler ne beni anlasın ne de ben kendimi anlatayım uğraşamıcam kafasındayım artık...