Kıskanç bir insan mı oldum?

Normalde kıskanç bir insan değildim ama son 1.5 2 yıldır insanları kıskanmaya başladım. En yakınım bile olsa benden mutlu olduğunda içten içe kıskançlık duyuyorum. Bu durum beni rahatsız ediyor. Mesela benim kız kardeşim yok küçüklüğümden beri isterdim ama çok yakınım dediğim kuzenimin kız kardeşi var o kadar samimiler ki onların ilişkisini görünce kıskanıyorum hatta içten içe aralarının bozulmasını istiyorum. Tabi bu içeriden gelen bir düşünce aslında böyle düşünmüyorum sadece sanki beynimin içinde birisi var ve o konuşuyor. Mesela bu duruma şöyle örnek verebilirim bir konuda olumlu bir şey düşünüyorum mesela bu sınavda başarılı olacam diyorum arkadan bir ses hayır olamayacaksın diyor. O duyduğum seste öyle işte. Onun dışında mesela kardeşlik ilişkileri çok iyi benimde abim var ama hiç samimi değiliz onların ilişkisi öyle değil bunuda kıskanıyorum böyle yanımda öyle olduklarında içim burkuluyor. Ne bilim biri kendine bir şey alıyor üzülüyorum ben alamıyorum diye sonra kıskanmaya başlıyorum. Belki o an hissettiğim şey kıskançlık değildir bilmiyorum. Ben böyle şeyleri yaşamadığım için kendime üzülüyorum önce sonra çok üzgün ruh halinde olduğum için öfkeleniyorum neden ben üzgünümde öbürleri mutlu dile bu seferde onlarda üzülsün istiyorum. Mesela arkadaşlarım benden önce iş sahibi oldu ve bu beni delirtiyor. Ben onlardan daha başarılıydım ama şu an evdeyim onlar ise bir yerlerdeler halatları çok iyi bunu görünce bildiğiniz deliriyorum. İşte bu durumlar seni rahatsız ediyor eskiden böyle değildim nasıl böyle oldum bilmiyorum ama böyle olmak istemiyorum.