Annesiz büyüyen çocuklar böyle mi olur?

Ben dr annemi kaybettjm 17 yasjmda 5 yildir ne zaman neye uzulsem kirilsam kizsam sonunfa oturup neden annem yok diye agluyorum. Kimsenin bana deger vermwdigini bu dunyada yapayalniz oldugumu dusunuyorum en guzel gunlerimde onun boslugu bin kat daha fazla oluyor. Hicbir mezuniyetimi yaomadm ondan sonra. Uniden mexun olucam bu yil sirf onca kalabalik icinde onu goremedigim an yasayacagim bosluk sbebeiyle mexuniyet de yapmicam buyuk ihtimalle. Hatta evlilik dugun bu tarz heveslerim bile yok hic. Bayramlardan da nefret ederim. Kalabaliklardan da. Onu gormek idteyip de goremeyecegimi bildigim her an her takvim yapraginda hircin oluyorum. Sadece Allahin bana deger verdigini biliyorum babam kardesim akrabalarim arkadaslarim dahi yalnizligima care olmuyorlar bana ne kadar deger verselwr de icten ice yalnizim. Bu yuzfen yasam tarzim karakterim de sadece kendime odakli. Bir de bazi sebeolerden insanlara da guvenim 0. O yuzden de herkesi itiyorum kendimden. Annesizlik ben de bu etkilere sahip 5 yilda boylesjne degistirdi ama en cok da hayatla yuzlestirdi. Eminim ki senjn karakterinin sekillenmesinde de annenin olmayisinin etkisi coktur. Ama sadece bu degildir bakis acini degistirmen lazim bence. Allah rahmet eylesin onu da. Hayatin sonuna kadar bitmeyecek bir imtihan bu. Allah bizi kazananlardan etsin. Onemli olan onun sundugu sinavi gecebilmek kalan insanlar cok da muhim degil. Benjm annem öldü. Millet cenazesinde elalemin dedikodusunu yapiyordu dagittigimiz yiyeceklere ayy ne guzel olmus bir tabak daha verin diyorlardi ölen öldugu an gidiyor kalan insanlar bencilligiyle drvam ediyor hayata. Iste tam da Bu yuzden yalnizca bu kisacik hayat dilimini diledigince yaşa. Kimse ne dicek diye umursma. Öldugun gunun aksami en yakinin bile oturup yemek yiyor. Ertesi gun guluyor. Eşin daha mezarin kapanir kapanmaz baska biri arayisina giriyor. Seni sadece canlisin varsin diye seviyor herkes. Öldugun an bitiyorsun herkesten. 1. yilin sonhnda sadece gulumseyerek anilan bir ani oluyorsun. Seni yoktan var eden sadece Allah iste bu yuzden Allahin samimiyeti sana degeir bir baska oluyor. Kalan knsanlar sirf var oldugun icin seni sevigorlar bunu bilmek bile tum insanlarin basit varliklar oldugunu kimseden cekinmemen iplememen gerektigini bas bas anlatiyor bence. Ozetle hayati hele ki icindeki bu insanlari cok da ciddiye almamak lazim ;)

Bedenin konusunda ise cevrendeki ozellikle de unlu insanlarin genclik o guzel zamanlariyla yaslandiklari zamanlarin fotolarina tek tek bakmani oneririm. Hayatin ne kadar gelip gecici oldugunu dunya guzeli de olsan kusursuz hatlara da sahip olsan yaşlaninca her insan gibi burusuk yuzlu burusuk elli bir kadin olucaksin. Hele mezarda kac boyunda kilonda guzellikte olursan ol en son geriye kemiklerin kalicak yanjna birini gomucek olsalar da alip kemikleri toplayip bir kenara koyucaklar. Oyle degersiz oylesine hic yok aslinda vucudumuz bence biraz bu yonlerden bakmak lazim hayata. Ben de senin gibi ozgucensizdim eskiden vucudumu yuzumu bana ait hicbir seyi sevmezdim. simdi o kadar degistm ki her gun sukrediyorum halime. Dunya guzeline dönmedim bir anda hala ayniyim :)), sadece bakis açim ve hayatin asıl onemli noktalarini gordu gozlerim :)

Selam⚘ annesiz büyümenin, çocukların büyümelerinin etkisi olabilir. Bir anne figürünün eksikliği, çocukların değerli ve sevilebilir hissetmelerini sağlıyor. Ancak, onun bireylerinin yaşamları farklı ve sorunları birçok farklı faktörden kaynaklanabilir.. Bu, çocukluk dönemindeki aile dinamikleri, sosyal çevre ve kişisel deneyimlerle şekillenebilir. Annenin yokluğu, gevşemenin duygusal bağlantısı ve güvenin sağlanabiliyor. Ancak bu durumda bile, başka şekillerde figürler veya deneyimler, büyümenin gelişmesine yardımcı olabilir...