Yaşadığınız tecrübelerin sonucunda en çok neye olan inancınızı yitirdiniz?

İyi niyetin karşılık bulduğuna, insancıl davranmanın zafere götürdüğüne, alttan almanın kazanım olduğuna ve buna benzer bir çoğuna olan inancımı hiç yitirmedim.

İnsanlar hayatımdaki yerlerini, sahnelerini bunlara belirlediler o kadar. İnançlarımı suistimal etmeleri onların bakış açılarında sığlığı ortaya koydu.

Erkekler hep yüzeysel sever deyip şikayet ederler ya hani biz hep gerçek aşkı sunmak istedik. Fakat dönem yalnız kal kimseye bulaşma dönemi gibi olmuş. Hastalıklı ruhlar çok fazla insanlar artık çok yabancılaşmış. Tabi daha bir ton konu var..

Yaşadığım tecrübeler sonrasında aslında inancımı yitirmedim lakin kendimi, insanları, psikolojiyi, hayatın işleyişini daha iyi anlıyorsun ama her şeye hala mümkün diye bakıyorum ben :D