Sizce depresyona girmek ve büyümek (olgunlaşmak) arasındaki farklar ne?

Depresyon insanın her döneminde karşılaşabileceği, kiminin kronik, kiminin yaşadığı bazı şartlar ve olaylar karşısında kazandığı bir hastalık türü. Bence insanın olgunlaşması veya çocuklaşması yaşadıklarıyla, yaşamadıklarıyla her ne kadar ilişkili olsa dahi asıl olgunlaşma dönemi ve tam pişmiş, yetişmiş olduğu durum 'Farkındalık' bir şeyleri, hisleri, duyguları ve olağan hayatındaki basit şeyleri bile farketmeye başladığında çıkmaz bir yola, geri dönülemeyecek, ilerisi görünmeyen bir tünele benzetebiliriz. Farkındalığın bize sunmuş olduğu bazı durumlardan birisi de sizin bahsettiğiniz "Heyecanını kaybetme," "Doyumsuzluğunu kaybetme" ve kısacası yaşam, hayatla ilgili bir şeylerim dikkatimizi çekmemesi oluyor. Bazen farkındalığı yüksek olmayan insanlar sayesinde veya enerjisi yüksek ortamlar sayesinde bu durumdan kısa bir süre uzaklaştığımızı söylemek isterim. İnsan doğumundan ölümüne kadar geçen zaman da bir anlam arayışı ve bir amaç kazanma umuduyla yaşama tutunur, bakınız birçok canlı doğumuyla, amaç bulur veya doğumu dahi bir amaçtır. Ama insanların farklılığı burada tamamile arayış içerisinde olması ve sanki tek amacı da arayış gibi olmasıdır. Arayışımızı veya amaçlarımızı ne kadar çıkmaza ve ne kadar uzaklarda görmemizle birlikte günlük hayata ve basit duygulara kapılmamız oldukça normaldir. Fakat bu küçük kaçışız bizi getirdiği nokta ise bariz bir şekilde 'Doymuş,' 'İsteksiz' ve 'Hevessiz' olarak adlandırabileceğimiz bir olgunun içerisine sürükler. Bunun sonucunu sanırım hep birlikte yaşlanarak veya son nefesimizi verdiğimiz vakit anlayacağız. Sevgilerimle ve saygılarımla.