Hayatının hangi evresindesin?

Ben çocukken de kişisel konularda hep kendi görüşlerim odaklıydım bu sonradan gelişen bir durum değil. Mesela saçlarımın ön kısmına şekil verirdim, arka kısmını hiç ellemezdim. Arkayı ben görmüyorum ki ön tarafı yeterli derdim ..

Herkes kendini değerli ve kabul görülen hissetmek için, diğer insanların yahut toplumun kişisel gerçeklerine kendini uygun hale getirirken, ben sadece kendim oldum ve bu yüzden çokta tepki gördüm. Uyumsuzluk dedikleri şey aslında sadece kendim olma cesaretimdi.

Bu toplumda günah keçisi ilen edilmek, düşman çekmek, yargılanmak için en etkili sebep: sadece kendin olmak... ne acı.

Bende de inatçılık var tabi. Yönlendirildiğimi, kısıtlandığımı, kalıba sokulduğumu hissettiğim an daha fazlasını yapıyorum... Kedi gibi 🙃

Hayatın hâlâ aynı evresindeyim o çocuk hiç değişmedi... o yüzden sıkça ben bu çağın insanı değilim diye dile getiriyorum hatta ben bu dünyanın insani degilim. Bu çağın bu dünyanın saçmaliklarina uyum göstermek zorunda hisseden tüm insanlara mutluluklar diliyorum. Bana karışmayın ben böyle mutluyum