Reankarnasyon inanıyon mu?

İnsandan hayvana geçiş asla olmuyor (Hindularda hayvanlara da geçtiğine dair bu inanç sürüyor). Ruhların tümü yaşayan ya da ölen dahil, zamanın ve mekanın olmadığı yuva denilen yerde her zaman belli bir enerjiyle aktiftir. Dünya ya da diğer gezegenlerde yaşamaya gidenlerin, enerjisi daha az miktarda aktiftir. Ruhlar okul gibi, her yaşam sonrası bir üst sınıfa gider. O yaşamda kendisinden beklenen sorumlulukları yerine getirip getirmediğini göre değerlendirilerek, yeni yaşama hazırlanır. Rehber seviyesine gelen menekşe renkli ruhlar ise, tekrar dünya ya da başka gezegen yaşamına dönmeden yuvada kalabilir. Ruhların tümü çift cinsiyetli yani eril ve dişil enerjiye aynı anda sahiptirler. Ruh grupları genelde 10 kişiyi geçmeyen çekirdek gruplardır. Ve dönüşümlü olarak yeni yaşamlarında birbirlerini bir üst seviyeye hazırlarlar. Örnek verecek olursam, bu yaşamda kıskanç olan ve eşine yaşamı zehir eden Y adlı dişil ruh, sonraki yaşamında ise o aşırı derecede kıskanılan eril yaşamı mutlaka tadar. Bazen ilk kez karşılaştığın ve yaşamında köklü değişim sağlamana neden olan kişiler de büyük olasılıkla ruh grubunuzdakilerdendir. Reenkarnasyonla ilgili Netflix'te ölüm sonrası yaşam adlı belgeseli izlemeni öneririm. Ayrıca Dolores Cannon'un Ölüm Ötesi, Michael Newton'un Ruhların Yolculuğu ve Ruhların Kaderi kitaplarını okumanı öneririm. Telegramdan aynı isimle bulursan PDF atarım.

Fantastik zaten. Şöyle düşün bir oyuncusun, ve bağlı olduğun şirket sürekli yeni projelerle sana geliyor. Şirkete bağlı diğer oyuncularla sürekli değişerek filmler çekiyorsunuz. Kiminde iyi birini oynuyorsun, öbüründe yaramaz birini, diğerinde kötü birini. Oynadığın rol, senin gerçek kişiliğini etkilemiyor. Sadece filmde rolünü hakkıyla oynuyorsun. Her film bittiğinde de gerçek yaşamına dönüyorsun. Ruh ve dünya yaşamı da böyledir. Dolores Cannon'un Hatırlanan Beş Yaşam kitabını öneririm.

Tümüyle okul gibi düşün. Her yıl ana sınıfına gelen öğrenciler olur. Evrende trilyonlarca gezegen ve farklı yaşam formları var. Dolayısıyla eğitimini tamamlayıp rehberliğe, konseylere seçilen ruhların yerine yenileri geliyor. Ruhların bazılarının gelişi toruna ancak denk geliyor. Bazıları ise daha erken geliyor. Bir tanıdık vefat ettikten kısa bir süre aileden birinin rüyasına girdi. Rüyada az işlerim var halledip döneceğim diyor. İki yıl sonra evlenip ilk çocuğunu doğuran kız kardeşiyle birlikte hepimiz şok olduk, çünkü abisi artık çocuğu olarak dünyadaydı. Her şeyiyle tıpatıp ölen dayısı.

Rehber olmuş, (ki bazen onlar da dönüyor) konseye seçilmişler hariç hemen her ruh varlık (dünya için insan) olarak dönüyorlar. Ruhların her birini damla olarak düşün, damlalar birleşince de okyanus olur. O damla, o okyanusun içinde yine tümüyle kendine özgü bir hafıza ve bilince sahiptir. Tıpkı, milyarlarca insanın parmak izi, retinası gibi ve daha önemlisi her yıl yağan sayılamayacak sayıdaki kar tanesinin kendine özgünlüğü gibi. Sadece intihar edenlerin durumu farklı. Yine film şirketi üzerinden örnek verecek olursam, başrol oyuncusu filmin ortasında ben oynamıyorum der ve bırakırsa, bu bir sorun olur ve elbette sözleşmeden kaynaklanan haklarını kullanan şirket, ondan bunu yerine getirmesini ister. Erken pes eden ruhlar, mutlaka o dersleri alacaklardır. Sınıf tekrarı gibi düşün onu da.

İntihar eden tekrar dönüyor ve neredeyse aynı yaşamın benzerine doğuyor. Çünkü o yaşamdan alacağı her ders ne ise onu mutlaka almalı, bir üst sınıfa geçmek için. Diyelim öğrenci matematiği sevmedi, dolayısıyla onun yüzünden okulu bıraktı, yeniden başladığında aynı sınıftan ve aynı dersleri vererek ancak üst sınıfa geçer. Ruha diyelim, açlık ve yoksullukla başa çıkamadı, ya da sevgisizlik sorunu yaşadı ve intihar etti, yeniden doğduğunda bu olayları yeniden yaşayıp, üstesinden gelmesi gerekecek.

Yoo, niye zor olsun.