Bu hayatta sizi en çok ne yordu?

Sürekli kendimi ifade etmekten yoruldum.. Sürekli kendimi açıklamaktan, Sürekli gönül almaktan, yanlış anlaşılmaktan yoruodum.. sorun bende diyorum.. bende ki insanlar yanlış anlıyor diyorum.. sonra bakıyorum aslında ben doğruyum.. onlar anlamak istediklerini görüyorlar ve ona inanıyorlar.. çabalamiyorum artık.. Kendimi uzun uzun anlatmak ve susmak arasında gidip geliyorum çoğu zaman. Hiçbir zaman tam anlamıyla hissettiklerimi anlatamayacağımı, anlatsam bile anlaşılmayacağımı bildiğimden susmayı tercih ediyorum. Hatta içimde biriktirdiklerimi kendime bile anlatmıyorum. Yazıp yazıp siliyorum hep, cümlelerimi toparlayamıyorum.. Bir şeyler yolunda değil biliyorum fakat inatla her şey yolundaymış gibi davranıyorum. Bazen düşüncelerim arasında kayboluyorum ve bazen de düşünmekten kaçıyorum. Böyle nereye kadar devam edecek diye sormuyorum artık kendime. Çünkü cevabını bilmiyorum. Sadece bir köşeye çekiliyor sessizce yolunda gitmeyen ne varsa bir an önce son bulmasını bekliyorum..

Çok küçük yaşta aileden ayrılmak zorunda kalmam bütün hayatımı mutsuz geçirmeme sebep oldu anlattığımı sanıyorum ama biri merak edip sorunca duygumu gizlemekte ve umursamıyormuş gibi yapmaya çalışıyorum çok zor geliyor çünkü insanların doğası gereği acıyormuş gibi bakıyorlar ve en nefret ettiğim bakış bu