Arkadaşlar benim bi çevremde bir kız var, her kafadan her yaştan herkesle çok iyi anlaşıyor. Herkes bi sorunu bi derdi olsun o kişiyi sevse de sevmese de herkesle ilgileniyor ve anlayış gösteriyor, yardımcı oluyor. Ve kızın çevresi çok fazla. Ben herkesle anlaşamam, herkesin suyuna da gidemem. Öyle insanlar acaba yorulmuyorlar mı? Herkesle iyi anlaşmayı başarıyorlar, kendilerinden ödün vermiyorlar mı?
Herkesle iyi anlaşan insanlar kendilerinden ödün vermiyorlar mı?
Aksine kimseyle iyi anlaşamayan, sürekli her şeyin altında bir şeyler arayan insanlar için hayat çok yorucu olsa gerek. Kendinden ödün vermek zorunda değilsin senin yaklaştığın gibi yaklaşmıyorlarsa, uzaklaşırsın konu kapanır. İrtibatı kesmek o kadar da zor değil.