Gecmiş hatalarını takmayan var mı?

üniversitedeyken can diye bir çocuk vardı. benden bir üst dönemdeydi ama bazı dersleri beraber alırdık ve o kadar yakısıklı o kadar karizmatik biriydi ki laboratuvar derslerinde uzun uzun izlerdim onu. çok da cool klas bir erkekti. her hareketinde hayran olurdum. o dönem özgüvenim yerlerdeydi, kendimi farkettirecek hiçbir hareket yapamamıştım. şimdiki aklım olsa üniversitede emekli öğretmen gibi giyinmek yerine elbiseler, etekler canım ne isterse giyer beğendiğim herkesi de elde ederdim. kendi kendimin farkında olmadığım için yakısıklı birileriyle olmak bana cok uzak bir şey gibi gelirdi. halbuki ne kadar da kolaymış. geçmişe dönsem ilk yapacağım şey üniversitedeki beni değiştirmek olurdu. bakış açımı, davranışlarımı, giyimimi kuşamımı her şeyimle değiştirmek isterdim. can gibi etkilendiğim ama yok ya bakmaz o bana dediğim o kadar çok kişi oldu ki. şimdi bakıyorum, şu anda peşimden koşan erkekler üniversitede benim beğendiğim erkeklerden bin kat daha yakısıklı daha seksi daha karizmatik. kadınlığımın farkına varamamış, kullanamamışım. olsun henüz tamamen geç değil. bundan sonraki maçlara bakacağız artık