Neden gülemiyorum ben bu hayatta?

Lütfen cevap verirseniz sevinirim sorum şu ben bedensel engelliyim yürüyemiyorum sonradan oldum ama akıllıyım çok şükür mü demeliyim bilemiyorum. neyse kimse benimle arkadaş sohbet etmiyor yani adam yerine koymuyorlar neden ama? halbu ki çok iyi dost olurdum sohbetim güzeldir şakacıyımdır ama işte bir türlü kızlar hep bana acıma zavallı yüzle bakıyorlar tm yürümüyor olabilirim bari sohbet etsinler. Bide bu var ki benim zoruma giden şey sagolsunlar bazı gençler yolda kaldırımlarda bana yardım ediyolar birde bazen de kucaklara alıyorlar ve bir kız var ne kadar gençler beni kucaga alsa o kız öyle bir kahkaha atıyor ki... bilmiyorum niye komik olan ne hoş mu tanımadığın birini kucagında olmak? (kız çocuk da değil hasta da değil) İşte ben buna üzülüyorum en çok zaten derdim var birde bunlar da böyle davranınca tam yasama hevesim gidiyo zaten niye yasıyorum onu bile bilmiyorum.. Hayat acımasız, engelliler için ise tam acımasız..