Bedensel engelliyim herkesi kıskanmaya başladım normal mi artık?

Çocukken böyle değildim aslında, herkesi sever iyiliğini düşünür mutlu olduklarını gördükçe bende mutlu olurdum. Herkesi kendim gibi görürdüm ama aslında öyle değilmiş yaş aldıkça anladım ki biz engelliler diğer insanlar tarafından hep dışlandık hep istemeyen varlıklar olduk. Herkes mi böyle bilmiyorum ama benim etrafımdakiler hep böyleydi beni gerçekten annem gibi seven olmadı. Hiç arkadaşım sevgilim olmadı çok güzel olmama rağmen hep yalnızdım. Sırf bedensel engelliyim diye…. Kendimi hiç şanslı hissetmiyorum gerçekten güzelin şansı olmuyormuş ailemdeki en güzel kişi benim ama yürüyemiyorum ailemdekiler ise karakterleri bozuk tipleri travesti gibi oldukları halde hepsinin de muradı oldu. Zenginler sağlıklılar hepsi de evlenip çoluk çocuğa karıştı ya ben ise engelli maaşımla evi geçiniyorum :(( hiç hayatım olmadı hiç