İnsanlar ürpertici varlıklar? ya da Ben Hakediyorumdur?

Uzun aradan sonra kan bağı olan kendini benim yaşam koçum sanan aile üyelerinden biri insan sevmesemde uyum sağlamam gerekçesiyle arkadaşlariyla buluşmaya götürdü. Çok saçma şekilde güzel olduğum gibi garip övgülerle yakınmış gibi rahatsızlık veren insani hareketleri bende ürperti hissini arttırdı yinede ses etmeden durdum benim için büyük bir adımdı. Elimi yıkarım diye az gittim dış kapının önünde gerçekten robot gibiymis böyle yaparak bayan karizma olmaya mi çalışıyor erkekleri böylemi tavriyor gibi migdemi ağrıtan sözlere direk toplanma asamaniz bittiyse ben gidiyorum insan sevmiyorum sizin gibileri hiç dedim. Bu bana göre alttan alma denilen olgun davranış tarziydi kan bağım neden her şey benim yüzümden rezil ölmüş olduğunu anlamıyorum. Beni olamayacağım kalıba sokmak isteyen kendileri elimden geleni yapayim derken bile yine hep benim hatam oluyor. Bu olaydan sonra iki gündür kan bağım olan insanlar hayvanlar bile kendinden olanları sever diyor anlamıyorum bende eksik yanlar olması benim suçum mu? İnsanlari anlamak için yıllardır çabalıyorum normal olmak nedir ki? Sevmek çok önemli birşeyse ben neden sevilmiyorum anormal olduğum için mi?

Tavsiye edildiği gibi yazirak kendimi ifade etmeye çalışıyorum.

Daha ne yapmalıyım? En azından çay kitap gibi diğerlerini görmek için ne yapmalıyım?

İnsanlar ürpertici varlıklar? ya da Ben Hakediyorumdur?
Cevapla