Kendimi cok yalniz hissediyorum bu his intihara kadar gidiyor?

Hayatın ağzına edeceği kadar hayatı ciddiye almamanı öneririm. Bir an geliyor ve hayat ağzıma etti dediğin şeylerin o kadar da mevzu olmadığını aşılabildiğini ve çok hayatın içinden şeyler olduğunu kavrıyorsun. Ben artık o kafadayım ''herkes her şeyi yapar, kimseye sonsuz güvenle yaklaşılmaz ve bugün sahibiyim sandığım şeyler elimden gidebilir'' ok sorun yok. Hiç bir cisim ya da duyguyla var olmadım ve onlarla da ölmeyeceğim. Akıp gideceğiz zamanın içinden işte.

Bende aynı durumdayım hergün uyanıyorum akşama kadar tek başımayım çıkıp gezmek istiyorum ama yanında biri olmayınca olmuyor arkadaşlarım var sanıyodum bide hepside konuşmuyor artık yalnız başıma kaldım yani çözüm bulmaya çalışıyorum ama nafile olmuyor aklımı başka birşeye yöneltiyorum mesela film olur müzik dinlemek falan ama düşünceye dalıp gidiyorum hemen kaderimde sanırım yalnızlık yazılmış ölene kadar böyle olacak gibi

7 Yani bilmiyorum da ben yolunu bulamadığım bir türlü her gece yani elizabet yapmaktan rüyalarıma kadın girmesinden azıyorum bildiğin Ya kızıyorum yani Hani hiç böyle kızgınlık geliyor öyle hırslanıyor mu ki hani bu duygu bastırılamıyor Yalnızlık gerçekten çok kötü bir şey buna bağlı kadınsızlık erkek de biriken o suyun dışarı atılması yani Anlatılmaz bir duygu ya