20 yaşına geldim hâlâ yataktan dışarı adım atamıyorum ne yapmaliyim?

Babam evdeyken bana çalış demiyor lafını bile açmıyor ama 40 yılda bir dışarı çıksam zehir ediyor. Evde konuşmadigi şeyleri disarda konusuyor bu benim icin çok zor. Diyor ki, sende git çalış ehliyet al dedi, tamam haklı 20 yaşındayım çok gerideyim ama ben dışarı çıkmaya bile utanan bir insanım o kadar özgüvensizim ki üniversiteye bile gidemedim dışlanmaktan eziklenmeken sesimin titremesinden dersleri yapamamaktan korktum çalışma kararı aldım 1 gün zor dayandım kimsenin başına gelmeyecek kadar gıcık insanlar cıktı karşıma eve kapattım tekrardan kendimi. Sosyal hayatım yok, arkadaşım diyebileceğim hiç bir insan yok. disarı çıksam kasılmaktan kendimi sıkmaktan kas ağrıları yaşıyorum hayat benim için bu kadar zorken bana ikidebir çalış diyor zaten kendimi işe yaramaz bir ezik olarak görüyorum yapamıyorum o kadar acizim ki hiç bir işte yeteneğimin isteğimin olmadığını düşünüyorum annem beni gorse içi sıkılıyor evde hasta var gibi diyor o kadar bıktım ki kendimden artık dayanacak gücüm mecalim kalmadi