Kendinizi en son ne zaman hiç olmadığı kadar kötü hissettiniz?

İlk defa olanı unutamayız, fakat bu duruma alışmama ihtimalimiz yok, hem kendimize verebileceğimiz zararla kıyaslanır mı? Bilmiyorum. Şundan emin olmadığım içim bilmiyorum, belki de canımızın yanacağını bildiğimiz halde yakınımıza alıyoruz? Belki sadece bu riski görmezden gelmek değil, bunu yaşamak istediğimiz için izin veriyoruz. Bu ihtimali göz önüne aldığımız vakit, işte en yakınlarımız canımızı, bizim kadar yakabilir mi? Zarar verebilir mi? Hayır, çünkü; yine baş aktör bizleriz.

Şu an yaşadığınız evinizin bir kapısı yok, veya kapı var ama isteyen, zorunda olduğunu düşünen herkesin geldiğini ve sizin bu konu da yapabileceğiniz bir şey olmadığını söylüyorsunuz, tabiki benzetme yaptım. Yanlış anladığımı düşünmüyorum ama evet bu elimizde. Aileniz tercih dışı olabilir, ama ailenize olan bağınız bir vakitten sonra bizlerin tercihidir.

Bu mümkün olmayan vakitlerinizde, mecburen yanınızda bulundurduğunuz ailenizin, size zararı dokunuyorsa buna izin vermeniz, müsade etmeniz, kendinizi ulaşılır biri yapmanız da üzgünüm sizlerin problemi olur. Sadece sizin de değik tabiki fakat suçlu değil, en etkili olani arıyoruz.

Rica ederim, hala birbirimize cevap vermemiz oldukça güzel, ben de teşekkür ediyorum. Kendinize iyi bakın, sevgilerimle ve saygılarımla...