Bir insana nasıl aşık olurum ya da herhangi bir insana nasıl bağlanırım?

İyice duygusuzlaştık, hissizleştik ya. Aşk, meşk hiç heyecan verici durmuyor. Kendimizi kandıramıyoruz. Her şeyin farkına vardık gibi sanki. Hepimiz birbirimize benziyoruz, aslında aynı insanlarız. Biraz kişilik, karakter farklılıklarımız var, o kadar. Biri insanı sevmek, âşık olmak falan anlamsız gibi. Öyle bir insan çıkacak ki gerçekten diğer insanlardan çok farklı. Düşünceleriyle, görüşleriyle, felsefesiyle, hayata bakış açısıyla, tamamiyle hayranlık uyandıracak. O zaman zaten istemeden âşık olabiliriz o kişiye. Ben şimdi ne yapayım okuldaki, iş yerindeki ya da karşı komşumuz olan Fatma ablanın kızı Haticeyi. İnsanlar çok sıradan ve klasik. Bana öyle biri lazım ki çok merhametli olmalı. Kedileri, köpekleri, severken, onlara yemeleri için mama verirken, bu yüzden ineklerin, tavukların ölüyor olmasına üzülmesi lazım. Acaba ben kedi ve köpekleri ineklerden daha çok mu seviyorum? Peki ben ineklerden nefret mi ediyorum ki ölmelerine razı oluyorum? gibi can sıkıcı soruları kendine sormuş olması lazım.

gördüğünde elini ayağını titreten, karnında kelebekler uçuran birilerinden ziyade yanında huzur bulduğun birini bulursan şans ver. her önüne gelen bunu haketmeyebilir.