Hayattan zevk almıyorum çok mutsuzum,22 yaşında hayata başlamaya geç mi kaldım?

Dün 22 yaşıma tek girdim ben doğmuşum ya da ölmüşüm kimsenin umrunda bile değil, hiç arkadaşım yok, annem babam çok ilgisiz sevgisiz bana maddi desteği az tanıyorlar yani bir 5tl vermeyi annelik babalık sanıyorlar beni parasız bırakıyorlar bana çocukluğumdan ve kendimi bildim bileli bir faydaları olmadı geriye bakınca koca bir boşluk görüyorum, anneannem, teyzem, dedem, halam kısacası anne, baba tarafından hiçbir samimilik görmedim hep beni hiçe sayarlar, ben hiçbir şey yapmasam bile benle konuşmazlardı zaten küçüklükten beri kendimi bir çizgifilm karakteri olarak Casper yani hayalet gibi hissederdim ve halada öyle canım çok yanıyor bu yaşıma kadar kimse beni sevmedi
Özgüvenim, özsevgim hiç oluşmadı kendimi güzel, değerli, zeki hissedemiyorum sürekli depresyona girip uyuyorum, artık yeter ben herkesten daha iyi, güçlü, mutlu olmak istiyorum dayanamıyorum duygusuzlaşmış gibiyim yaşayamıyorum duygularımı, nasıl özgüvenimi kazanabilirim, hayattan zevk alabilirim, daha başarılı, mutlu olabilirim? Hiç kimsem yok nasıl arkadaş edinebilirim, yeteri kadar zeki hissetmiyorum ne yapabilirim?