Benim neden hayattan bir beklentim yok?

hedefi sevgililik ve sosyallik olan insanları (bu hedefde değil boş boş gezmek) bunları düşünüp takmaktan ve bu durumun yeni farklı hedefler uğraşlar belirlemene ve çabalamana engel olduğu için hayattan bir beklentinde olmuyor,

bedenimizin sanki ikinci bir beyni var gibi, sürekli kendini olumla, öv içten içe seviniyorken, böyle saçma sapan insanlara takılıp kendini gömdüğündede tam tersi çöküş yaşıyorsun.

o yüzden diğerlerinin genel olarak beyni yoktur, düşüncesini benimseyip önüne bakarsan, ne kimseye ihtiyacın olur ve kimse senin mutluluğuna engel olamaz.