Aşk İlişkileri 
Kadın Emeği 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
YKS2026 
Diğer 
Türkiye'de yaşıyorum ve bu ülkedeki insanların neredeyse hepsine kendimi ait hissedemiyorum. Kimseyi sevemiyorum, değer veremiyorum. Tüm gelenek, görenek, adetler bana tuhaf geliyor. Asla kimsenin hayatını ve yaşantısını küçümsemiyorum ama mesela kız istemeye gidilmesi ve orada bir ton kilolu ve kapalı kadınların olması. Tuzlu kahve gibi tuhaf adetler. Verdim gitti gibi tuhaf sözler. Bu ve bunun gibi ortamlar, konuşmalar, hiçbir zaman hiçbir yere ait hissedemedim. Doğru düzgün arkadaş edinemedim. Şimdiye kadar hiç sevgilim olmadı. Hiçbir iş yerini ve iş arkadaşımı sevemedim. Bu konuda ne önerirsiniz?
Kızlar & Erkekler Ne Diyor?
Cevap
2Cevap
Bence öyleyim yani insanları sevmiyorum hiç.
Kelimenin tam anlamıyla küçüklüğümden beri böyleyim. Hiçbir Türk arkadaşımı sevemedim, hepsinden tiksindim. Hatta günlük hayatımda Türklerde olabilecek en az iletişimi kurmaya çalışıyorum Türkiye'de ve Türklerin arasında yaşamama rağmen. Konuşma tarzları, patavatsızlıkları, bilgisizlikleri, aynı sığ düşünceleri o kadar çok sinirimi bozuyordu ki. Türklerin konuşabildiği tek bir konu var onlar da sevdikleri kişi, kavga gürültü, dedikodu. Bir yabancıyla yapabildiğim hiçbir sohbeti Türk birisiyle yapamıyorum. Bir de durmadan küfür etmeleri daha da sinirimi bozuyor, ya bu insanlar mağarada mı yaşadı bunca sene? bir insanın küfür etmeden duramadığı 2 dakika olmaz mı? öyle ki sırf okuldaki insanlardan nefret ettiğim için okula bile gitmezdim eğitim hayatım boyunca, okulda Türklerin arasında kaldıkça kendimi camdan aşağı fırlatasım geliyordu. Yolda yürürken bile benim bu insanların içinde ne işim var diye düşünüyorum.
Tek çözüm yurtdışına yerleşmek gibi gözüküyor. Senin başka bir çözümün var mı bu konuda? Sence bizim psikolojimiz bozuk olabilir mi ya da şehir değiştirmemiz gerekiyor olabilir mi? Marmara bölgesinde yaşıyorum ama Güney Doğu Anadolu bölgesinde yaşasam çok da fark etmeyecek gibi. Zihniyet bozuklukları kültür değiştirmiş sadece.
Hayır, olay bulunduğun yerde tamamen. Yurtdışına gitmek çok masraflı bir de dil öğrenmek, düzen kurmak falan zor olur. Ben mesela Antalya'da yaşıyorum ve Rusları Türklerden daha çok seviyorum. Şu ana kadar konuştuğum bütün Ruslar kibar ve zeki insanlardı o yüzden Ruslarla konuşurken kendimi iyi hissediyorum. Ama bir Türkle konuşurken kaçacak delik arıyorum, ruhum daralıyor. Anladın mı? olay çevrende, kimleri daha çok seviyorsan o bölgelere gitmelisin. Benim yaşadığım mahalle Rus kaynıyor mesela, yolda yürüyen 10 kişiden 6'sı Rus. Türkiye'de çok da bol seçenekler yok ama atıyorum Kürtleri Türklerden daha çok seviyorsun diyelim daha Kürtlerin çoğunluklu olduğu bir yere git, taşınmak zorunda da değilsin git sadece. Çevreni öyle yap, Almanlar mesela daha böyle Kaş, Şile gibi küçük turizm yerlerine gider, yanlış olabilir gerçi. Ama anlatmak istediğimi anlamışsındır umarım.
Dediğin şeyi yapmam imkansız çünkü yaşadığım şehir Yalova ve burada neredeyse hiç yabancı yok. (Suriyeliler, Iraklılar vs. dışında) çoğu da ne olduğu belirsiz insanlar. İngilizce bileni bile tuhaf gözüküyor. Sanki Trye canlı bomba olmaya gelmiş gibi.
Tahmin etmiştim, o zaman sosyal medyadan yabancılara arkadaş ol. Kendimden çok fazla örnek verdim ama anlaşılır olması için kendimden örnek vermek zorundayım, egoistlik taslıyormuşum gibi düşünme lütfen. Bak mesela benim sosyal medya hesabımda 100 kişi varsa 60'ı falan Rustur. Bunu sadece Antalya'daki Ruslar olarak düşünme, mesela Rus sevdiğim birisi var onun takipçilerine giriyorum ve istek atmaya başlıyorum. Böyle de en azından çevreni yabancılarla doldurabilirsin, zaten ingilizce konuşsan anlarlar muhtemelen. Yani taşınmadığın sürece tek seçenek bu gibi gözüküyor, eğer Türkleri sevmiyorsan bunu yapmalısın ki kendini iyi hisset. Suriyelinin tekiyle konuşmak yerine sosyal medya aracılığıyla yabancılarla konuşmak daha mantıklı bence. Hem yabancı dilinde gelişir, yeni diller öğrenirsin.
Tanışmak falan da zor değil bu arada, bir tane doğum günü storysi atınca tanımadığım bir sürü Rus doğum günü mesajı atmıştı. Hem tanışmak kolay hem de samimi oluyorlar genelde, tek Rus gözüyle bakma tabi. Örnek sadece, nerenin insanını kendine daha yakın görüyorsan oranın insanıyla tanış. Koreli, Japon, Çinli, Alman, Amerikalı falan ne istersen.
Zaten yabancı arkadaşlarım var internet üzerinden. Sorun bu değil. Her gün beraber çalıştığım iş arkadaşlarım, sokakta yürürken gördüğüm insanlar, girdiğim mağazalardaki insanlar, eve geldiğimde karşılaştığım insanlar. Komşularım, akrabalarım, onların bilmemnesinin bilmemnesi. Her yer Türkiyenin yerlisi kaynıyor ve bu durumdan kurtulmak için internetten yabancı arkadaş edinmek tabii ki de bu sorunu çözmez. Benim şu an aklıma gelen ya bu ülkeden gideceğim ya da ormana kaçıp tüm insanlıktan uzak durup orada yaşayacağım. Diğer türlü ömrümün sonuna kadar bu hayatı yaşayacağımı hayâl edemiyorum. Katlanılacak bir durum değil benim için. En güzelinden deliririm bu gidişle.
Haklısın, bunun bir çözüm olmadığını bende biliyorum. Ama sokaklarda binlerce ülkeye kaçak olarak girmiş kimliği belirsiz adam dolaşırken elimden fazla bir çözüm seçeneği gelmiyor. Türklerin, arapların ne kadar iğrenç ve patavatsız insanlar olduğunu bende biliyorum. Bunu çözecek şeyin sosyal medya yabancılarla konuşmak olmadığını da biliyorum ama yapacak başka bir şey yok. Ya taşınacaksın ya da Alman birisini kandırıp yurtdışına kaçacaksın. Bunların hiçbirini yapamayıp katlanmak da var. Türklerden bahsederken bile midem bulanıyor, ama aklıma hiçbir şey gelmiyor. Kusura bakma, yapabileceğin en iyi şey Antalya'ya taşınmak gibi gözüküyor.
Ayni psikoljideyiz ulass
Ne yapacağız? "Neredeyim ben ya?" diye söylenmekten bıktım. Türkiye'de yaşayan bir Kamboçyalı gibiyim. Çok alakasız ve saçma bir hayat yaşıyorum.
Meslek var mi